அரபியர்களின் கடவுட்க் கொள்கை!

அரபிகள் ஒருபோதும் கடவுள் நம்பிக்கையற்றவர்களாய் இருந்ததில்லை. ஆனால் ஏகனும், எவர் தயவும் - தேவையும் அற்றவனுமான இறைவன் தன்னைப் பற்றி எவ்வாறு குறிப்பிடுகின்றானோ, அந்தப் பொருளில் இறைவனை அவர்கள் புரிந்து கொண்டிருக்கவில்லை! அவனுக்கு இணை கற்பித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இறைவனை எப்படி கண்ணியப்படுத்த வேண்டுமோ அவ்வாறு கண்ணியப்படுத்தாதவர்களாகவும், எவ்வாறு அவனை வணங்கிட வேண்டுமோ அவ்வாறு வணங்காதவர்களாகவும் இருந்து வந்தார்கள். தமது முன்னோர்களில் நல்லடியார்களாகவும், கண்ணியத்திற்குரியவர்களாவும் திகழ்ந்தவர்களுக்கோ, அல்லது வானவர்களுக்கோ நினைவுச் சின்னங்களாகத் தாம் வடித்த சிலைகளை இறைவனுக்கு இணையாக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

வானவர்களை இறைவனின் பெண்மக்கள் எனக் கருதிக் கொண்டிருந்தார்கள். சில சமயங்களில் அந்தச் சிலைகளை மறந்துவிட்டு இந்தத் தேவைதைகளை வணங்கிக் கொண்டிருப்பார்கள். சிலைகளையோ அல்லது தேவதைகளையோ எதை வணங்கிய போதும் அவையெல்லாம் தம்மை இறைவனிடம் சமீபிக்கச் செய்பவை என்கிற நம்பிக்கையிலேயே வணங்கி வந்தார்கள். இது பற்றித் திருக்குர்ஆனில்..

''அல்லாஹ்விடம் எங்களை மிகவும் நெருக்கமாக்குவார்கள் என்பதற்காகவே தவிர இவர்களை வணங்கவில்லை'' (என்று கூறுகின்றனர்) திருக்குர்ஆன், 39:3

இறைவன் மீது அரபியர்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருந்ததுடன் (பார்க்க: 29:61,63 ஆகிய வசனங்கள்) அவனுக்கு இணையும் கற்பித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அது அவர்களின் சமயச் சடங்குகள், மத ஆச்சாரங்கள், சித்தாந்தங்கள் அனைத்திலும் காணமுடியும். அவர்கள் தமது குழந்தைகள், கால்நடைகள், விவசாய மகசூல்கள் ஆகியவற்றில் ஒரு குறிப்பிட்ட விகிதாச்சாரத்தைத் தமது தெய்வங்களுக்கென ஒதுக்கி வந்தார்கள். சில சமயங்களில் அவர்களின் தெய்வங்கள் மீது அவர்கள் கொண்டிருந்த பக்தியானது அவர்களின் ஆண் குழந்தைகளை அவற்றிற்காக நரபலி கொடுத்திடவும் அவர்களைத் தூண்டியது. அவர்களின் இந்தச் சீர்கேடுகளையும், குழப்பங்களையும் பற்றித்தான் திருக்குர்ஆன், அல்அன்ஆம் அத்தியாயத்தின் வசனங்களில் பின்வருமாறு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

6:136. அல்லாஹ் உண்டாக்கிய விளைச்சலிலிருந்தும், கால்நடைகளிலிருந்தும் அல்லாஹ்வுக்கென ஒரு பாகத்தை ஏற்படுத்தினார்கள். இன்னும் அவர்களின் எண்ணப்படி இது அல்லாஹ்வுக்கு என்றும், இது எங்களுடைய இணை தெய்வங்களுக்கு என்றும் சொல்கிறார்கள் - அவர்கள் தங்கள் தெய்வங்களுக்கென்று குறிப்பிட்ட பாகத்தில் எதுவும் அல்லாஹ்வுக்குச் சேர்வதில்லை அல்லாஹ்வுக்கு ஆகியிருப்பது அவர்கள் தெய்வங்களுக்குச் சேரும் என்றும் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் செய்யும் இம்முடிவு மிகவும் கெட்டதாகும்.

6:137. இவ்வாறே இணை வைப்போரில் பெரும்பாலோருக்கு, அவர்களுடைய குழந்தைகளையே கொலை செய்வதை அவர்களுடைய தெய்வங்கள் அழகாக்கி வைத்துள்ளன. அவர்களை நாசப்படுத்தி, அவர்களுடைய மார்க்கத்தையும் குழப்பத்திலாக்கிவிட்டன. அல்லாஹ் நாடியிருந்தால் அவர்கள் அப்படிச் செய்திருக்க மாட்டார்கள். எனவே (நபியே!) நீர் அவர்களையும், அவர்களுடைய பொய்யான கூற்றுக்களையும் விட்டு விலகி விடுவீராக.

6:138. இன்னும் அவர்கள் (தம் கால்நடைகளைக் குறிப்பிட்டு) ''ஆடு, மாடு, ஒட்டகம், விவசாயத்தில் காணும் இந்த விளைச்சல் ஆகியவற்றை நாம் விரும்புபவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் புசிப்பது தடுக்கப்பட்டுள்ளது'' என்று கூறுகின்றனர். மேலும் சில கால்நடைகளைச் சவாரி செய்யவும், சுமைகளைச் சுமந்து செல்லவும் பயன் படுத்துவது தடுக்கப்பட்டுள்ளது என்றும், இன்னும் சில கால்நடைகளை அறுக்கும்போது அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறக்கூடாதென்றும், அல்லாஹ்வின் மீது பொய்யாகக் கற்பனை செய்து சொல்கிறார்கள். (அல்லாஹ்) அவர்களுடைய பொய்க் கூற்றுகளுக்காக அவர்களுக்குக் கூலி கொடுப்பான்.

6:139. மேலும் அவர்கள், ''இந்தக் கால் நடைகளின் வயிற்றில் இருக்கும் குட்டிகள் எங்கள் ஆண்களுக்கு மட்டுமே சொந்தம். அவை எங்கள் பெண்களுக்குத் தடுக்கப்பட்டுள்ளன - அவை செத்துப் பிறந்தால், அவற்றில் அவர்களுக்கும் பங்கு உண்டு'' என்றும் கூறுகிறார்கள். அவர்களுடைய (இந்தப் பொய்யான) கூற்றுக்கு அவன் தக்க கூலி கொடுப்பான் - நிச்சயமாக அவன் பூரண ஞானமுடையோனும், (யாவற்றையும்) அநிந்தவனுமாக இருக்கின்றான்.

6:140. எவர்கள் அறிவில்லாமல் மூடத்தனமாக தம் குழந்தைகளைக் கொலை செய்தார்களோ, இன்னும் தங்களுக்கு அல்லாஹ் உண்ண அனுமதித்திருந்ததை அல்லாஹ்வின் மீது பொய் கூறி (ஆகாதென்று) தடுத்துக் கொண்டார்களோ, அவர்கள் வழிகெட்டு விட்டனர், நேர்வழி பெற்றவர்களாக இல்லை.

மேலும் அவர்கள் தம்மை இப்றாஹீம் (அலை) அவர்களுடைய மார்க்கத்தின்படி நடப்பவர்களென்றும், தம்முடன் அரபு தீபகற்பத்தில் வசிப்பவர்களான வேதம் கொடுக்கப்பட்ட யூத, கிறிஸ்தவ சமுதாயத்தவர்களைவிடத் தாமே நேர்வழியில் நடப்பவர்களென்றும் நம்பிக் கொண்டிருந்தனர். யூதர்கள் உஸைர் (அலை) அவர்களை இறைவனின் குமாரர் என்றும், கிறிஸ்தவர்கள் ஈஸா (அலை) அவர்களை இறைவனின் குமாரர் என்றும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். (பார்க்க: 9:30 வசனம்) இவர்களுக்கு மத்தியில், இறைவனுக்கு ஈஸா, உஸைர் (அலை) ஆகியோரைவிட மிக நெருக்கமாவர்களாக அவர்கள் நம்பிக் கொண்டிருந்த வானவர்களையும் - தேவதைகளையும் அவர்கள் வணங்கி வந்ததால் தம்மை யூத, கிறிஸ்தவர்களைவிட அதிக நேர் வழியில் இருப்பதாகக் கருதிக்கொண்டிருந்தார்கள். மொத்தத்தில் அவர்கள் தம்மை வேறெந்த சமூகத்தையும் விட மிக்க நேரான வழியில் இருக்கும் சிறந்த சமுதாயமாகவே கருதி வந்தனர்.

இதற்கிடையில் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் இஸ்லாத்தை அறிமுகப்படுத்தி, ''இப்றாஹீம் (அலை) அவர்களின் உண்மையான மார்க்கம் இதுதான்'' எனக் கூறினார்கள். 'இல்லை! நாங்கள் இருப்பதுதான் இப்றாஹீம் நபியின் மார்க்கம், எனவே நாங்கள் அதை விட்டுவிட்டு முஹம்மதைப் பினபற்றத் தேவையில்லை!' என அவர்கள் கூறினார்கள். எனினும் முஹம்மது கூறும் இறைவனுக்குத் தாம் தலைவணங்குவதாகவும், அதற்காக தங்கள் தெய்வங்களுக்கு முஹம்மது தலைவணங்க வேண்டுமென்றும், அவர்களின் தெய்வங்களைப் பற்றியும் - அவர்களின் வணக்க வழிபாடுகள் பற்றியும் முஹம்மது எவ்விதக் குறையும் கூறக்கூடாது என்றும், முஹம்மதும் இதுபற்றி எந்த நிபந்தனையும் விதிக்கலாம் என்றும் ஒரு சமாதான உடன்பாட்டுக்கு முயற்சி செய்தார்கள்.

அவர்களின் சித்தாந்தங்களிலும், சிந்தனைப் போக்குகளிலும் ஒரு தெளிவில்லாத குழப்பநிலை இருந்ததும், பல தெய்வ வழிபாடுகளுடன் இறைவனையும் அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டிருந்ததும், முஹம்மதுக்கும் அவர்களுக்குமிடையிலுள்ள தூரம் அதிகமில்லை என அவர்களை நினைக்க வைத்தது. ஒரு நகரத்தை இருபகுதிகளாகப் பிரிப்பதைப் போலவும், ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக் கொடுத்து எல்லைத் தகராறுகளைத் தீர்த்துக் கொள்வது போலவும் இந்தப் பிரச்சினையை அவர்கள் கருதியதற்கு இதுவே காரணமாக இருந்தது.

இந்த ஐயத்தைப் போக்கவும், போலிச் சாக்குப் போக்குகள் கூறித் தட்டிக் கழிப்பதற்கு அறவே வழியில்லாமல் ஆக்கவும் இரு வணக்கங்களுக்கும், இரு நெறிகளுக்கும், இரு வழிகளுக்கும், இரு சித்ததாந்தங்களுக்கும் இடையிலுள்ள இடைவெளி இட்டு நிரப்ப முடியாதது என்பதைத் தெளிவுப்படுத்திடவே உறுதியான வார்த்தைகளுடனும், வலியுறுத்தல்களுடனும், மீண்டும் மீண்டும் ஒன்றைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லும் தோரணையில் இந்த அத்தியாயம் அருளப்பட்டது. இது அத்தனை சச்சரவுகளுக்கும் ஒரு முடிவுகட்டி விடுகிறது. அத்தனைப் பேச்சுக்களுக்கும் ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிடுகிறது. ஏகத்துவத்திற்கும், ஏகத்துவ மறுப்புக்குமிடையிலுள்ள வேறுபாட்டை நன்கு தெளிவுபடுத்தி விடுகிறது. சிறிய, பெரிய எல்லாப் பிரச்சினைகளுக்கும், விவாதத்திற்கும் அறவே இடமில்லாதவாறு எல்லைக் கற்களை மிகத் தெளிவாகப் பதித்து விடுகிறது.

109:1. (நபியே!) நீர் சொல்வீராக: நிராகரிப்போரே'!

109:2. நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்கமாட்டேன்.

109:3. இன்னும், நான் வணங்குகிறவனை நீங்கள் வணங்குகிறவர்களல்லர்.

109:4. அன்றியும், நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்குபவனல்லன்.

109:5. மேலும், நான் வணங்குபவனை நீங்கள் வணங்குபவர்கள் அல்லர்.

109:6. உங்களுக்கு உங்களுடைய மார்க்கம், எனக்கு என்னுடைய மார்க்கம்.''

இந்த அத்தியாயம் முழுவதும் மறுப்புக்கு மேல் மறுப்பு, உறுதிக்கு மேல் உறுதி, வலியுறுத்துலுக்கு மேல் அழுத்தமான வலியுறுத்தல் என்று மறுப்பது, உறுதிப்படுத்துவது, வலியுறுத்துவது ஆகியவற்றுக்கான அனைத்து முறைகளும் கையாளப்பட்டுள்ளன.

109:2 'நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்கமாட்டேன்.''

எனது வணக்கம் உங்கள் வணக்கமாகாது! எனது வணக்கத்திற்குரியவன் உங்களால் வணங்கப்படுபவையாய் ஆகமாட்டான்!

109:3. ''இன்னும், நான் வணங்குகிறவனை நீங்கள் வணங்குகிறவர்களல்லர்.''

உங்கள் வணக்கம் எனது வணக்கமாகாது! உங்களால் வணங்கப்படுபவை எனது வணக்கத்திற்குரியவனாகமாட்டா!

109:4. ''அன்றியும், நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்குபவனல்லன்.''

அத்தியாயத்தின் முதல் வாக்கியமான வினைச்சொல் வாக்கியத்தின் கருத்தே பெயர்ச்சொல் வாக்கியத்தால் இங்கே மீண்டும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இறைவனைத் தவிர உள்ள ஏனையவற்றை வணங்காத பண்பு என்னில் ஊறிப்போய் விட்ட, நீடித்த நிலைத்த பண்பாகி விட்டிருக்கிறது என்பதை இந்த வாக்கியம் மிகச் சிறப்பாக உணர்த்துகிறது.

109:5. ''மேலும், நான் வணங்குபவனை நீங்கள் வணங்குபவர்கள் அல்லர்''.

எவ்வித ஐயத்திற்கும், சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லாதவாறு அத்தியாயத்தின் இரண்டாவது வாக்கியத்தையே மீண்டும் வலியுறுத்துவதற்காக இந்த வாக்கியம் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கிறது. ஒன்றை மீண்டும் மீண்டும் தெரிவிப்பது, வலியுறுத்திச் சொல்வது ஆகியவற்றின் அனைத்து வகைகளையும் கையாண்டு இந்தக் கருத்து இங்கே தெரிவிக்கப்பட்டப் பிறகு எந்தவிதமான சந்தேகத்திற்கும் இடமில்லாது போய் விடுகிறது.

இறுதியாக, சந்திக்கவே முடியாத அந்தப் பிரிவு, ஒப்புவமையே இல்லாத அந்தக் கருத்து வேறுபாடு, இணையவே முடியாத அந்த இடைவெளி, கலக்கவே முடியாத அந்தப் பாகுபாடு பின்வருமாறு சுருக்கமாகத் தெரிவிக்கப்பட்டு விடுகிறது.

109:6. ''உங்களுக்கு உங்களுடைய மார்க்கம், எனக்கு என்னுடைய மார்க்கம்.''

நான் இங்கேயும் நீங்கள் அங்கேயுமாக நாம் நின்று கொண்டிருக்கிறோம். இந்த இடைவெளியைக் கடப்பதற்கு எந்த வழியுமில்லை, எந்தப் பாலமுமில்லை. முழுமையானப் பொதுவான இடைவெளி, தெளிவான நுட்பமான பாகுபாடு ''கொள்கைகளே'' நம்மிருவருக்குமிடையில் இருக்கின்றன.

அடிப்படைக் கொள்கையில் வேறுபாடு, அடிப்படைச் சிந்தனையில் வேறுபாடு, வழிப்பாதையின் இயல்பில் வேறுபாடு, சன்மார்க்கத்தின் ஏதார்த்தத்தில் வேறுபாடு இத்தனை வேறுபாடுகளுடன் எந்தப் பிரச்சனையிலும் நடுவழியில் இணைவது என்பது இயலாத ஒன்றாகும். எனவே இத்தகைய அடிப்படையானக் கருத்து வேறுபாட்டின் எல்லைக் கற்கள் தெளிவுப்படுத்துவதற்கு இது போன்ற தயவு தாட்சண்யமற்ற கொள்கைப் பிரகடனம் இன்றியமையாததாகும்.

நன்றி:- திருக்குர்ஆனின் நிழலில்.

தமிழக முதல்வரின் சிந்தனைக்கு.

தமிழக முதல்வர் கலைஞரின் சிந்தனைக்கு.

ஐந்தாவது முறையாக தமிழக முதல்வராகப் பதவி ஏற்றுள்ள டாக்டர் கலைஞர் அவர்களுக்கு வாழ்த்துக்கள். அவரது ஆட்சி நல்லாட்சியாகச் சிறந்து விளங்க இணை துணை இல்லாத ஏகன் இறைவனிடம் பிராரத்திக்கிறோம். ஆட்சி நல்லாட்சியாக அமைவதாக இருந்தால் பதவியேற்றுள்ள முதல்வர் சில அதிரடி நடவடிக்கைகளை எடுத்ததாக வேண்டும். அப்படிப்பட்ட நடவடிக்கைகளால் உடனடியாக பலன் கிடைக்காவிட்டாலும், எதிர்காலத்தில் தமிழகம் தலை நிமிர்ந்து, சிறந்து விளங்க அது வழிவகுக்கும், தமிழகச் சரித்திரத்தில் கலைஞரின் புகழ் மங்காமல் ஒளிரும்.

இன்று மக்களின் மனோ நிலை எப்படி இருக்கிறதென்றால், எப்படிப்பட்ட தவறான அராஜக, அட்டூழிய வழிகளில் துணிந்து இறங்கி பணத்தைத் தேடிக்கொண்டால் போதும் மக்களிடையே மதிப்பையும், கண்ணியத்தையும், அரசியல் செல்வாக்கையும், பதவிகளையும் அடைந்து கொள்ள முடியும் என்ற எண்ணமே மிகைத்துக் காணப்படுகிறது. அரசையும், அதிகாரிகளையும் ஏமாற்ற முடிந்தால் ஏமாற்றுவது, அல்லது லஞ்சம் கொடுத்து சமாளிப்பது இப்படிப்பட்ட அநியாயக்காரர்களின் கொடிய ஆட்சியே, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவர்களின் சட்டபூர்வ ஆட்சியை விட கொடி கட்டிப்பறக்கிறது. இந்த நிலை மாற்றப்படாத வரை நல்லாட்சி மலர்வது குதிரைக் கொம்பே.

இதற்கு அடிப்படையாக நமது நாட்டின் கல்வி முறை மாற்றி அமைக்கப்பட வேண்டும். பிஞ்சு உள்ளங்களிலேயே பணத்தாசை வேர்விடும் வகையிலேயே நமது கல்வி அமைப்பு இருக்கிறது. குழுந்தையின் ஐந்து வயது பூர்த்தியாகி 6ம் வயதில் முதல் வகுப்பில் சேர்ப்பதற்கு முன்னர் 3ம் வயதில் பிரிகேஜி, 4ம் வயதில் எல்.கே.ஜி 5ம் வயதில் யு.கே.ஜி என மூன்று நிலைகளை உருவாக்கி வைத்திருக்கின்றனர். இந்த ஆரம்ப பிரிகேஜியில் குழந்தையை 3ம் வயதில் கொண்டு சேர்ப்பதற்கே ஆரம்ப நிலையிலேயே குறைந்தது 15 ஆயிரம் ரூபாய் செலவு ஆகின்றது. இதற்கு அதிகமாக வாங்கக்கூடிய ஆரம்பப்பள்ளிகளும் உண்டு. ஆக ஒரு குழந்தை பள்ளியினுள் நுழையும் போதே, அதன் அறியாப்பருவத்திலேயே பணத்தாசை வேர்விட்டு முளைக்க ஆரம்பித்து விடுகிறது. இதில் ஆரம்பித்து இளங்கலையோ அல்லது முதுகலையோ முடிக்கும் வரை பல லட்சக்கணக்கில் செலவிடும் நிலையே காணப்படுகிறது.

இப்படி லட்சக்கணக்கில் செலவழித்து பிள்ளைகளைப் படிக்க வைக்கும் வாய்ப்பு யாருக்குக் கிடைக்கும்? பெரும் பணம் படைத்த ஒரு சிலருக்கே இது சாத்தியமாகும். சராசரி மனிதர்கள், ஏழைகள் இப்படிப்பட்ட கல்வியை தங்கள் குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கச் சக்தியற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். பெரும் செல்வந்தர்களின் குழந்தைகள் இப்படிப்பட்ட உயர் கல்வியை லட்சக்கணக்கில் செலவிட்டு அடைந்து கொண்டாலும், அவர்களிடையே இயற்கையிலேயே ஆரம்பத்திலிருந்தே ஊட்டப்படுள்ள பணத்தாசை, அவர்களை லட்சக்கணக்கில் ஊதியம் தரும் அமெரிக்கா, சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகள் நோக்கி பறக்கச் செய்கிறது. அமெரிக்காவின் பொருளாதார வளத்தை மேலும் மேலும் மேம்படச் செய்யும் பெரும் முக்கியப் பணிகளில் நமது இந்திய நாட்டு பட்டதாரிகளே முன்னிலை வகிக்கிறார்கள் என்றால் நாம் சிந்திக்கக் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.

தமிழ்நாட்டில் இன்று கல்வி நிலையங்கள் ஒரு பெருத்த வருமானத்தைத் தரும் கொழுத்த வியாபாரமாகப் போய் விட்டது. பொருளை வாங்கி விற்கும், அல்லது உற்பத்தி செய்து விற்கும் வியாபாரிகள் கூட அந்த அளவு கொழுத்த லாபத்தைப் பெற முடியாது. 50 பைசா அடக்கமாகும் தகவல் தொகுப்பு அறிக்கை (Prospectus) 50 ரூபாக்கும், 10 ரூபாயிலிருந்து 15 ரூபாய் வரை அடக்கமாகும் தகவல் தொகுப்பு அறிக்கைக்கு ரூபாய் 250/- வரை மாணவர்களிடமிருந்து பிடுங்கும் கொடுமையும் அறங்கேறி வருகிறது. பல்கலைக்கழகங்களும் இதற்கு விதிவிலக்காக இல்லை. இப்படி சின்னஞ்சிறிய விஷயங்களிலிருந்து பெரும் விஷயங்கள் வரை கல்வியின் பெயரால் கொள்ளை அடிக்கப்படுகிறது.

கற்பனைக் கட்டுக்கதைகள், ஜோக்குகள், கிளர்ச்சியூட்டும் ஆபாசச் செய்திகள், ஆபாசப்படங்கள், இன்னும் இவைபோல் மனித உணர்வுகளை மழுங்கச் செய்து அவர்களை ஐயறிவு மிருகங்களைப் போல் செயல்பட வைக்கும் மோசமான செய்திகளைத் தாங்கிவரும் தினசரி, வார, மாத இதழ்கள் மற்றும் குறு, நெடு நாவல்கள், நூல்கள் இவை அனைத்திற்கும் ''Reading Books'' என்ற அடிப்படையில் விற்பனை வரி விதிக்காத தமிழக அரசு, மாணவ, மாணவியரின் படிப்புக்கும் அவர்களின் திறமையை வெளிக்காட்டும் வகையில் அவர்களுக்கு உதவும் அவர்களின் கையேடுகள் (Diary) பரீட்சையில் அவர்கள் எழுத பயன்படுத்தும் விடைத்தாள்கள் (Answer Sheets) போன்ற அனைத்து எழுது உபகரணங்களுக்கும் எழுது பொருள்கள் என்ற அடைப்படையில் விற்பனை வரி விதித்து, ஏழை மாணவ, மாணவியரின் பொருளாதாரச் சுமையை மேலும் அதிகரிக்கும் வகையிலேயே அரசு வரிவிதிப்பு முறைகள் இருக்கின்றன. இந்தத் தவறான விற்பனை வரி விதிப்பு முறையை மாற்றி அமைக்க புதிதாக பதவியேற்றுள்ள தமிழக (கலைஞர்) அரசு முன் வர வேண்டும். என பணிவன்புடன் வேண்டுகிறோம்.

இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலைகளில் படித்துப் பட்டம் பெற்று வெளிவரும் மாணவர்களிடம் நேர்மை, ஓழுக்கம், பண்பாடு, மனித நேயம், சேவை மனப்பான்மை இவற்றை எதிர்பார்க்க முடியுமா? பிஞ்சு உள்ளத்திலிருந்தே பணத்தாசை ஊட்டப்படுவதால் அது வளர்ந்து பெரும் மரமாகி மனிதர்கள் பணப் பேய்களாக அலைகிறார்கள். அந்தப் பணத்தை ஈட்ட எப்படிப்பட்ட கொடுஞ் செயல்களையும், ஆபாசங்களையும் அரங்கேற்றத் துணிகிறார்கள். அதனால் நாடே ஒழுக்கச் சீரழிவுகளிலும், லஞ்சம், கொள்ளை, கொலை, திருட்டு, விபச்சாரம், மது. மாது. சூது இத்தியாதி இத்தியாதி செயல்களால் அலங்கோலப்பட்டு அல்லோலகல்லோலப்பட்டு வருகிறது.

அன்றாட தினசரிகளைப் புரட்டினால் இப்படிப்பட்ட அட்டூழியங்கள் இடம் பெறாத நாளே இல்லை என்று சொல்லும் அளவுக்குப் பக்கம் பக்கமாகக் காணப்படுகிறது. மக்களின் மனோ நிலைக்கு ஏற்றவாறு இன்றைய திரைப்படங்களும் வெளியிடப்பட்டு, மக்கள் மேலும் மேலும் சீரழியவே வழி வகுக்கின்றன. ஆபாசங்கள், வன்முறைக் காட்சிகள் நிறைந்த திரைப்படங்கள் இளைஞர், இளைஞிகளை மேலும் ஒழுக்கங்கெட்ட காட்டுமிராண்டி, தீவிரவாத மனித நேயமற்ற செயல்களில் துணிந்து ஈடுபட வைக்குமா? அல்லது அவர்களை மனிதப்புனிதர்களாக உருவாக்குமா? என்பதைப் புதிய அரசு பரிசீலனை செய்யக் கடமைப்பட்டுள்ளது.

மக்களின் உயிர் காக்கும் மருத்துவத்துறையும், உயிர் போக்கும் துறையாக மாறி வருகிறது. மக்களைப் பயமுறுத்தி பகற்கொள்ளை அடிக்கும் ஒரு கொலைகாரத் துறையாக மாறிவருகிறது. மனித உயிர்களை அலட்சியப்படுத்தி கிட்னி திருடும் கொடியவர்களாக சில மருத்துவர்கள் மாறி வருகிறார்கள். நோயாளிகளின் உயிர் நலனைவிட தங்களின் சொகுசு வாழ்க்கை நலனைப் பெரிதாக நினைக்கும் மருத்துவர்களே அதிகரித்து வருகிறார்கள்.

மருத்துவத் துறையின் இந்த பரிதாப - ஆபத்தான நிலை மாற்றப்பட வேண்டும். 30லட்சம், 40லட்சம் என பணம் கொடுத்து மருத்துவப் படிப்பில் சேரும் நிர்ப்பந்தம் இருப்பதால் மருத்துவர்கள் இப்படி கல்மனம் கொண்டவர்களாக மாறும் கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. அரசு உரிய கவனம் செலுத்தி கண்டிப்புடன் அதிரடி மாற்றங்கள் செய்து, மருத்துவர்களும் சேவை மனப்பான்மையுடன், கருணை மனப்பான்மையுடன் பணியாற்றும் உயர் நிலையை அடைய வேண்டும்.

இந்த நிலையில் நாடு எப்படி முன்னேறும்? தமிழகம் எப்படி முதல் மாநிலமாகத் திகழ முடியும்? சிந்திக்க வேண்டுகிறோம். உண்மையில் நம் தமிழகம் முன்னேறி முதல் மாநிலமாகத் திகழ வேண்டும் என்ற அசைக்க முடியாத ஆவல் அரசுக்கிருந்தால், இன்றைய தமிழகத்தில் கல்வி வியாபாரமாக்கப் பட்டிருப்பது ஒழிக்கப்பட்டே தீரவேண்டும். கல்வியை சேவை மனப்பான்மையோடு போதிக்க முன் வரவேண்டும். அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையை அரசு உருவாக்க வேண்டும்.

இலவசங்கள், மானியங்களுக்குப் பதிலாக ஆரம்ப முதல் பட்டப்டிப்பு வரை அனைத்து வகையிலும் இலவசக் கல்வியை ஏற்படுத்தி, கட்டாயக் கல்லியை அமுல் படுத்தினால் எதிர்காலத்தில் தமிழகம் கல்வியில் 100 சதவீதம் வெற்றியடைவதோடு, தமிழகம் இந்தியாவுக்கே ஓர் அழகிய முன்மாதிரியாகத் திகழும். அப்படிப்படித்து பட்டம் பெற்று கல்வியாளர்களாக ஆகிறவர்கள் தொண்டு செய்யும் சேவை மனப்பான்மையுடன் திகழ்வார்கள் என்பதில் ஐயம் இருக்க முடியுமா?

இன்று அரசு, கிராமங்கள் முதல் நகரங்கள் வரை பெயரவில் பள்ளிகளை நடத்தி வருகிறதே அல்லாமல், அங்கெல்லாம் தரமான கல்விகள் போதிக்கப்படவில்லை என்பதே மறுக்க முடியாத உண்மையாகும். ஆசிரியர்கள் பற்றாக்குறை, கட்டிடங்கள் பற்றாக்குறை, உபகரணங்கள் பற்றாக்குறை, தரமில்லாத கல்வி என்ற நிலையே அரசு பள்ளிக்கூடங்களில் காணப்படுகிறது.

அரசு பள்ளிக்கூடங்களில் தரமான கல்வி முறையாக அளிக்கப்பட்டால், மக்கள் பெரும் பணம் செலவுடன் கூடிய தனியார் பள்ளிக்கூடங்களை ஏன் நாடிச் செல்ல வேண்டும்? எனவே அரசுப் பள்ளிகளின் குறைபாடுகளை அகற்றி அங்கு தரமான கல்வி அளிக்க முனைப்புடன் ஏற்பாடு செய்வதுடன், தனியார் பள்ளிகளில் கல்வியின் பெயரால் கொள்ளை அடிப்பதைத் தடுக்கவும் ஆவன செய்வது அரசின் நீங்காக் கடமையாகும்.

அரசு பள்ளிகளில் தரமான கல்வி முறையாக அளிக்கப்பட்டாலே, தனியார் பள்ளிகளில் போய்ச் சேரும் மாணவ, மாணவிகள் அரசு பள்ளிகளை நோக்கி வந்து விடுவார்கள். தனியார் பள்ளிகளை நடத்துவோரும் அதை வியாபாரமாகக் கொள்ளாமல் சேவை மனப்பான்மையுடன் நடத்தும் சூழலும் ஏற்பட்டு விடும். இது அரசுப் பள்ளிகளை தரமிக்கதாக ஆக்குவது கொண்டே சாத்தியப்படும், கலைஞர் இதில் முக்கிய கவனம் செலுத்த வேண்டுகிறேம்.

''அரசு எவ்வழி, மக்கள் அவ்வழி'' என்று சொல்வார்கள். எனவே அரசு தனக்கு தேவையான நிதி ஆதாரத்தை ஆகுமான நியாயமான வழிகளில் ஈட்டவே முற்பட வேண்டும். கோடிக் கணக்கில் நிதி சேர்கிறது என்பதால் தவறான வழிகளில் நிதி திரட்ட அரசு முற்படும் போது, அது போன்ற தவறான வழிகளில் மக்கள் தங்களின் நிதி ஆதாரத்தைத் தேடிக்கொள்ள முற்படுவதைக் குறை சொல்லவோ, தடுக்கவோ அரசுக்குத் தார்மீக உரிமை இல்லாமல் போய் விடுகிறது. தவறான வழிகளில் கோடி கோடியாகப் பொருள் ஈட்டும் வாய்ப்பு மிக அதிகமாக இருப்பதால்தான் அரசும், மக்களும் அத்தவறான வழிகளைத் தேர்ந்தெடுக்க முற்படுகிறார்கள்.
ஒழுக்கப் பண்பாடுகள் மிக்க அரசும், மக்களும் மட்டுமே அப்படிப்பட்ட ஈனத் தொழிலில் ஈடுபடுவதைத் தவிர்ப்பார்கள்.

மக்களுக்கு ஒரு முன் மாதிரியான லஞ்ச லாவண்யமற்ற, ஒழுக்க நிறைந்த, பேராசை இல்லாத வாழ்க்கை முறையை அறிமுகப்படுத்துவது அரசின் கடமையாகும். கோடிக்கணக்கில் வரும்படி வருகிறது என்பதற்காக நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும், உடலுக்கும் பெருங்கேடு விளைவிக்கும் மதுபானக் கடைகளை அரசே நடத்துவது போன்ற ஒரு கையாலாகாத, இழிவான, கேவலமான வேறு ஒரு செயல் இருக்க முடியாது. அரசு மட்டுமல்ல மக்களும் இத் தொழிலில் இருந்து தவிர்க்க வேண்டும்.

சுதந்திரம் கிடைத்ததிலிருந்து கலைஞர் முதன் முதலாக தமிழக முதல் மந்திரி ஆகும் வரை ஒரு தலைமுறைக்கு குடி என்பது என்னவென்றே தெரியாத நிலையை மாற்றி, மதுவிலக்கை அகற்றி மதுபானத்தை தமிழக மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்திய பெருமை(?) கலைஞரையே சாரும். இது கலைஞரின் பெருமை மிக்க வாழ்க்கைச் சரித்திரத்தில் ஒரு அழிக்க முடியாத கரும்புள்ளியாகும். அதற்கு பிராயச்சித்தமாக மதுபழக்கத்தை தமிழகத்திலிருந்தே ஒழித்துக்கட்டி, மதுவிலக்கை மீண்டும் அமுல்படுத்தி, தமிழக மக்கள், அதிலும் குறிப்பாக ஏழை, எளிய மக்கள் அதிதிலும் குறிப்பாக அவர்களின் குடும்பங்களின் ஏக்கப் பெருமூச்சை அகற்றி, அவர்களின் முகங்களில் மகிழ்ச்சிப் புன்னகை இழைந்தோட வழிவகை செய்வது கலைஞரின் நீங்காக் கடமையாகும்.

இதுபோல் முன்னைய அரசு தடை விதித்த லாட்டரி தொழிலும் சூது நிறைந்த தொழிலேயாகும். ஏழை மக்கள் நெற்றி வேர்வை சிந்தி கடமையாக உழைத்துப் பெறும் பணத்தை அவர்களிடமிருந்து சுரண்டி அவர்களையும், அவர்களின் குடும்பங்களையும் ஓட்டாண்டி ஆக்கி வறுமையிலும், பசி பட்டினியிலும் உழலச் செய்வதே சூதான லாட்டரி தொழிலாகும். இத்தொழில் நாட்டு மக்களை உழைக்காத சோம்போறிகளாகவும், அப்படியே உழைத்தாலும் அதன் மூலம் பெறும் பணத்தையும் இந்த லாட்டரி சூதில் இழந்து விட்டு வெறுங்கையுடன் வீடு திரும்பும் அவலக்காட்சியே நிறைந்து காணப்படுகிறது. மது, மாது, சூது இந்த மூன்றும் நாட்டிற்கும், நாட்டு மக்களுக்கும் பெருங்கேட்டையே விளைவிக்கும் என்பதை அரசு உணர்ந்து அவற்றை முற்றிலுமாக ஒழித்துக்காட்ட முன்வர வேண்டும்.

சூது என்ற இந்த லாட்டரித் தொழில் மூலமாகவும், மதுபான தொழில் மூலமாகவும் சில லட்சக்கணக்கான மக்களுக்கு தொழில் ஆதாரம் கிடைக்கிறது, அவர்களின் குடும்பங்கள் வாழ வழி ஏற்படுகிறது, ஊனமுற்றோருக்கு ஊன்று கோலாக அமைகிறது என்றெல்லாம் கூறி, இந்த மதுத் தொழிலையும், சூதுத் தொழிலையும் சிலர் நியாயப்படுத்தலாம். இதில் கிடைக்கும் பலனை விட கேடுகளே அதிகம்.

தமிழகத்திலுள்ள ஐந்து லட்சம் மக்களுக்கு அதன் மூலம் வாழ்வாதாரம் கிடைக்கும் நிலையில், ஐந்து கோடி தமிழக மக்களுக்கு பெருங்கேட்டையே விளைவிக்கிறது. எனவே லாட்டரி தொழிலையும், மதுபானக் கடைகளையும் வெறும் ஐந்து லட்சம் மக்களின் நலன் கருதி, அரசே நடத்துவதை விட, தமிழக ஐந்து கோடி மக்களுக்குப் பெரும் துரோகத்தையும், தீங்கையும் செய்யும் வேறு ஒரு தீய செயல் இருக்க முடியாது. எனவே கலைஞர் அவர்கள் இதில் தனிக்கவனம் செலுத்தி ஐந்து கோடி மக்களின் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு செயல்பட வேண்டும் என்று அன்புடன் வேண்டுகிறோம்.

(படித்த தலையங்கத்தின் ஒரு பகுதி)

வே(ா)ட்டு!

ஓட்டு போட்டோம்
விரலில் கரி பூசப்பட்டது
முகத்தில் பூசுவதற்கு
முன்னோட்டமாக!

ஆதரவு கேட்டு
மனிதரைத் தவிர
மற்ற எல்லோரும்
வந்தார்கள்

விலை மதிப்பற்ற வாக்குகளை
வலையில் விழவைக்க
பணப் பெட்டகம் தேவையில்லை
பிரியாணி பொட்டலமே போதும்!

வாகனத்தில் ஒலியெழுப்பும்
சிவப்பு விளக்கு சொன்னது...
அபாயம் வருகிறதென்று...
நம்பவில்லை...
மனுகொடுக்க
மந்திரியை...
தேடிய போதுதான் தெரிந்தது
அவர் -
சிவப்பு விளக்கில் இருப்பது.

இப்போதெல்லாம்
பிறர்
தலை எடுத்துப் பழகியவர்தான்
தலைவராக
தலையெடுக்க முடிகிறது...

மெழுகு வர்த்தியைப் போல்
இருப்போம் என உருகினார்கள்
தேவையில்லை
எங்கள் மேனியை எரிக்கும்
தீப்பந்தமாய்
மாறாதிருந்தாலே போதும்!


கவிதை: ஆளூர் ஷா நவாஸ்

அணுகுண்டு வீசப்பட்டால்..

சென்னை மாநகர் மீது அணுகுண்டு வீசப்பட்டால்...

ஒருநாள் காலை 8மணி வெயில் லேசாக வரத்தொடங்கியிருக்கிறது. சென்னை சுறுசுறுப்பாக புதிய நாளைத் தொடங்குகிறது. செவ்வாய்கிழமை, லட்சக்கணக்கானவர்கள் வேலைக்கும், பள்ளி அல்லது கல்லூரிக்கும் கிளம்பிக்கொண்டு இருக்கின்றனர். வழக்கமான வேலை நாள்.

சரியாக 8மணிக்கு சென்னை சென்டரல் ரயில் நிலையத்தின் மீது ஓர் அணுகுண்டு போடப்படுகிறது. 16கிலோ டன் குண்டு - கிட்டத்தட்ட ஹிரோஷிமா மீது போடப்பட்ட குண்டைப் போன்றது. 1998 மே 11ம் தேதி நமது அரசு வெடித்த குண்டுகளில் நடுத்தரமான சக்தி கொண்டது.

கிட்டத்தட்ட மூன்று மைக்ரோ - வினாடிகளுக்குள் குண்டினுள் புளுட்டோனியம் எரிபொருளில் தொடர்வினை தொடங்குகிறது. நான்காவது மைக்ரோ - வினாடியில் குண்டு வெடித்து அதன் ஆற்றல் - நமது சென்னையை நாசமாக்க - வெளிப்படுகிறது. சரி, மைக்ரோ - வினாடி என்றால் என்ன? கண்ணிமைக்கும் நேரம்? இல்லை, ஒரு வினாடியில் பத்து லட்சத்தில் ஒரு பங்கு.

அந்த நான்காவது மைக்ரோ வினாடியில் சென்ட்ரலைச் சுற்றி கிட்டத்தட்ட முன்னூறு மீட்டர் ஆரத்தில் எல்லாமே ஆவியாகிவிடுகின்றன. சூரியனைப் போன்ற மிக வெப்பமான ஒளி எழும்புகிறது. ரயில் வண்டிகள், இருப்புப் பாதைகள், மின் கம்பிகள், சிக்னல் கம்புகள் - எதுவுமே உருகிக் குழம்பாகக் கூட நேரமில்லாமல் அப்படியே ஆவியாகி விடுகின்றன.

சென்ட்ரல் நிலையத்தில் வழக்கமாக காலை 8மணிக்கு கிட்டத்தட்ட 5000 பேர் இருப்பார்கள். அவர்கள்தான் நகரிலேயே மிக அதிர்ஷ்டசாலிகள். வெடியின் சத்தம் கூட கேட்காமல், அதன் ஒளியைப் பார்க்கும் முன்னேயே அவர்கள் பரலோகம் போய்ச் சேர்ந்து இருப்பார்கள்.

அந்த ஒளிப் பிழம்பின் பின்னர் வருவது ஒரு மிகப் பெரிய வெடிச்சத்தம். இம்மாதிரி ஒன்றை நீங்கள் நிச்சயம் கற்பனை செய்து பார்த்திருக்க முடியாது. இந்த ராட்சத இடிதான் மிகப்பெரிய சர்வ நாசத்தை உண்டாக்குகிறது. இதை அதிர்வலை என்பார்கள். உருகிய உலோகத்தை இதுவே இட்டுச் செல்கிறது வழியெல்லாம் அழிவைப் பரப்பியவாறு!

ஒரு அரை கிலோமீட்டர் ஆரம் கொண்ட வட்டத்தில், ரிப்பன் கட்டடத்திலும், தங்க சாலையிலும் கூட இந்த அதிர்வலை கொலையலை ஆகிறது. இதை கொலை அதியழுத்த பிரதேசம் என்பார்கள். இந்த ஒலியின் அடர்த்தியே மனித உடலை நாராகக் கிழிக்கும் வலிமை பெற்றுள்ளதால், இங்குள்ள கிட்டத்தட்ட 10,000 பேர் வெடிச்சத்தம் கேட்கும் முன்னரே சதையும் பிண்டமுமாக சிதறுகிறார்கள். எங்கும் ஓடவோ ஒளியவோ நேரமில்லை, இடமில்லை.

குண்டு வெடித்து இன்னும் ஒரு வினாடி கூட ஆகவில்லை கிட்டத்தட்ட 20.000 பேர் இறந்து விட்டனர். சென்னை சென்ட்ரல் மேலே ஒரு காளான் மேகம் உருவாகி மேலெழும்பத் தொடங்கியுள்ளது. கதிரியக்க வீச்சு தொடங்கிவிட்டது. முதல் சில மில்லி - வினாடிகளில் (மில்லி - வினாடி = வினாடியில் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்கு) உருவாகிய மின் காந்த அதிர்ச்சி பரவலாக (கிண்டிவரை) எல்லா எலெக்ட்ரானிக் சாமான்களையும் அப்பளமாகச் சுட்டுவிட்டது. நகரம் சாகத் தொடங்கிவிட்டது.

இன்னும் ஒரு ஒன்றரை - இரண்டு கிலோ மீட்டர் ஆரத்தில் அதிர்வலை ராட்சசத்தனமாய் இயங்குகிறது. பஸ்கள், லாரிகள், கட்டடங்கள், ரயில் வண்டிகள் எல்லாம் வெடித்துச் சிதறுகின்றன. மனிதர்கள் மீது விழுகின்றன. எங்கும் பறக்கும் பாறைகள். தீ பற்றி எரிகிறது. இந்தப் பகுதியிலுள்ள இரண்டு லட்சம் போர் பாதிக்கப்படுகின்றனர். அவர்களில் 20,000 பேர் உடனே உயிரிழக்கின்றனர். மீதிப்பேர் படுபாயமுறுகின்றனர்.

இன்னும் ஐந்து வினாடிகள் கூட ஆகவில்லை 40,000 பேர் மரணம் இரண்டு லட்சத்திற்கு மேற்பட்டோர் படுகாயம்.

செக்ரடேரியட் கட்டடமும், திமுக, அதிமுக, காங்கிரஸ் மூன்று கட்சிகளின் தலைமை அலுவலகங்களும் தரைமட்டமாகி விட்டன. அங்கு தீ எரிகிறது. ரத்தக் களறியாய் உள்ளது. அணுகுண்டு ஆளும் கட்சி, எதிர்க்கட்சி, அரசு என்றெல்லாம் வித்தியாசம் பார்ப்பதில்லை.

பெரம்பூரிலும் ராயப்பேட்டையிலும் நாச அலை கிட்டத்தட்ட சூறாவளி வேகத்திற்கு (வீரியும் குறைந்து) காணப்படுகிறது. செங்கல் கட்டடங்கள் இடிந்து விழுகின்றன. குடிசைகளெல்லாம் அழிவு. இன்னும் பத்து லட்சம் பேருக்கு பாதிப்பு, பத்தாயிரம் பேர் மடிகின்றனர்.

பத்து வினாடி - 40,000 பேர் மரணம். ஆறு லட்சம் பேர் படுகாயம். பெசன்ட் நகரில், ஆவடியில் அதிர்வலை புயல் வேகமாய் குறைந்து தெரிகிறது. இங்கு எல்லோரும் பிழைத்து விடுவார்கள். தாம்பரத்தில் கதிரியக்கக் காற்று மட்டும் வீசுகிறது.

தமிழ் நாட்டின் வர்த்தக உயிர் நாடியான பகுதி முற்றிலும் அழிந்து கிடக்கிறது. எண்ணூரிலிருந்து திருவான்மியூர் வரை எங்கும் அழிவு. சென்னையோடு வெளிவட்டாரங்களும், உலகும் தொலைத் தொடர்பு இழந்துவிட்டன. மின்காந்த அதிர்ச்சி எல்லா தொடர்பு சாதனங்களையும் பொரித்து விட்டது.

அடுத்த சில நாட்களில் கதிரியக்கக் காற்று மெதுவாக வீசி செங்கை, வேலூர் விழுப்புரம், நெல்லூர் ஆகிய மாவட்டங்களிலும் காற்றை விஷமாக்கும். தமிழ்நாட்டு கடலோரத்தில் வங்காள விரிகுடாவில் கடல் தண்ணீரும், கடல் மணலும் விஷமாகும்.

குடும்பங்கள் பிளவுபட்டுவிட்டன. அண்ணா நகரிலிருந்து வேலைக்கு சென்றவர் என்ன ஆனார் என்று குடும்பத்துக்கு தெரியாது. குண்டு பாதிப்புப் பகுதியில் (உயிர் தப்பியும்) சிக்கியுள்ள இருபது லட்சம் பேருக்கு உணவு போய்ச் சேர எந்த வழியும் கிடையாது. வாகனங்கள், தெருக்கள் கூட இல்லை. எங்கும் பீதி, கொலை, கொள்ளை, நாசம், பற்றி எரியும் தீ.

நண்பர்களே! நரகத்தை கற்பனையில் கண்டு விட்டீர்களா? ஆனால் அது மட்டுமா? எதிரி வேண்டுமானால் நம்மவர்களில் பத்து லட்சம் பேரைக் காயப்படுத்தி, அரை லட்சம் பேரைக் கொன்றிருக்கலாம். நம் ஆட்சியர் சும்மா இருப்பார்களா? இதே போல் எதிரியின் நகரம் ஒன்றில் ஒரு மணி நேரத்துக்குள், ஆம் 9மணிக்குள், இதைவிட சக்தி வாய்ந்த ஒரு குண்டை வெடிப்பார்கள். பழிக்குப் பழி, ரத்தத்திற்கு ரத்தம்.

ஆனால் இறுதியில் என்ன? இரு நகரங்களிலும், கிட்டத்தட்ட 30லட்சம் மனிதர்கள், குடும்பங்கள் தாம் இதன் விளைவுகளை எதிர்கொள்ள வேண்டும். அழிவு, சாவு, மீதியிருப்பவர்களின் காயம், துயரம், பிளவுபட்ட குடும்பங்கள், பட்டினி, அடுத்து இரண்டு தலைமறைகளுக்கு கான்சர் மற்றும் குறைகளோடு பிறக்கும் குழந்தைகள் - மாநிலம் முழுவதும் விஷமான நீரும், காற்றும், அதன் விளைவுகளும்.

அதோடு அரசின் பல மையமான கேந்திரங்களும் அழிந்து விட்டதால் தேவைப்படும் நிவாரண வேலைகள் மேற்கொள்வதில் ஏராளாமான பிரச்சனைகள் வேறு.

ஆம், எமனின் ஆயுதத்தைக் கையில் பிடித்து விட்டோம் - இதையெல்லாம் நினைத்தே ஆகவேண்டும், மேற்கொண்டே தீர வேண்டும்.

டாக்டர் ஆர்.ராமனுஜம்
த.வி.வெங்கடேஷ்வரன்

நன்றி: தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்கத்தின் வெளியீடான புத்தரின் சோகம்.

வேண்டாம் அணுத்திமிர்!

இந்தியப் பிரதமர் மன்மோகன் சிங், அமெரிக்க அதிபர் புஷ் ஆகிய இருவரும் இரு நாடுகளின் ஒப்பந்தமாக அணுசக்தி பிரச்சனை பற்றிய பேச்சு வார்த்தையில் நல்லதொரு உடன்படிக்கையை எட்டியிருக்கிறார்கள். - அணுசக்தியை ஆக்கப் பூர்வமாக பயன்படுத்தி, அழிவை நோக்கி அகிலத்தை மிரட்டும் அணு(ஆயுத)த்திமிர் ஏற்படாதவரை - இது மிகவும் வரவேற்கத்தக்க, நாட்டுக்கு நலனைத்தரும் நல்ல விஷயம்தான் - உலக நாடுகள் அனைத்தும் அணுத்திமிரை கைவிட வேண்டும்.

அன்புடன்,
அபூ முஹை

அணு பேரழிவு...
ஆயுதமாக மாறியதின் தொடக்கம்!

அணுவை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தும் போக்கின் தொடக்கம் மிக அப்பாவித்தனமாக 1896ல் தொடங்கியது. அந்த ஆண்டில் தான் அந்தோனி ஹென்றி பெக்குரில் என்பவர் யூரேனியத்தில் கதிர் வீச்சு இருப்பதை கண்டுபிடித்தார். ஆனால் தனது கண்டுபிடிப்பு அணுகுண்டை தயாரிக்க உதவிடும் என்று பெக்குரில் எதிர்பார்க்கவில்லை.

1902ல் மேரி மற்றும் பியரி குரி-ரேடியம் என்னும் கதிர் வீச்சு உலோகத்தைத் தனியாக பிரித்தெடுப்பதில் வெற்றி கண்டனர். இதற்கு மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து ஓரு அதிர வைக்கும் சாதனையாக ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் தனது THEORY OF RELATIVITY என்ற சார்பியல் கோட்பாட்டை வெளியிட்டார். (அளவைகள் யாவும் ஒன்றையொன்று சார்ந்ததன்றித் தனிநிலை இயல்புகள் உடையவை அல்ல என்பதே சார்பியல் கோட்பாடு) திடப்பொருளும் சக்தியும் ஒரே பொருள் இரண்டு வகையான மாதிரிகள் என்று ஐன்ஸ்டீன் கூறினார். ஏதாவது ஒரு வகையில் திடப்பொருளை சக்தியாக மாற்றினால், மிகப்பெரும் அளவிலான ஆற்றலை வெளிப்படுத்த இயலும் என்றும் ஐன்ஸ்டீன் வாதிட்டார்.

வெறும் சித்தாந்தமாக ஐன்ஸ்டீன் தெரிவித்த கருத்துகளுக்கு செயல் வடிவம் அளிக்கும் பணி 1920களில் நடைபெற்றது. எர்னஸ்ட் ருத்தர் போல்ட் மற்றும் நீல்ஸ் போஹர் என்ற இரு விஞ்ஞானிகள் அணுவின் உள்ளடக்கத்தை மேலும் துல்லியமாக விவரித்தனர்.
அணுவின் பாகங்களாக மையக் கருவும் (NUCLEUS) அதனைச் சுற்றி எதிர்மின் ஆற்றலுடைய உள்ளணுத் துகள்களும் உள்ளன என்று அவர்கள் அறிவித்தனர். அணு சக்தியை வெளிப்படுத்த வேண்டுமெனில் மையக் கருவை உடைத்து, சிதைத்து வெடிக்க வைக்க வேண்டுமென அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

1934ல் இத்தாலி நாட்டைச் சேர்ந்த என்ரிகோ பெர்மி நியூட்ரான்களை (மின் இயக்கமில்லாத சிற்றணுக்களை) பயன்படுத்தி வலுவான அணுக்களைப் பிளக்க முடியும் என்பதை செயல்படுத்திக் காட்டினார்.

யூரேனியத்தை பயன்படுத்தி டிசம்பர் 1938ல் இதே முறையில் அணுவைப் பிளந்து பெர்லினில் ஒட்டோ ஹான் மற்றும் பிரிட்ஜ் ஸ்ராஸ்மேன் ஆகியோர் சாதனை புரிந்தனர். அணுவின் கருவுள் அவர்கள் வெற்றிகரமாக பிளவை ஏற்படுத்தினர். அணுவைப் பிளந்ததால் சக்தியை வெளியேற்றலாம் என்ற ஐன்ஸ்டீனின் கூற்றை 38 அண்டுகளுக்கு பிறகு வெற்றிகரமாக சாதித்துக் காட்டனர்.

1939 ஆகஸ்ட் 2ம் தேதியன்று அமெரிக்க குடியரசுத் தலைவர் பிாங்க்ளின் ரூஸ்வோல்டிற்கு ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் ஒரு கடிதம் எழுதினார். அக்கடித்தில் ''கடந்த 4மாதங்களாக பிரான்ஸைச் சேர்ந்த ஜோலியோட் மற்றும் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த பெர்மி மற்றும் ஸ்ஜிலார்ட் ஆகியோர் மிகப் பெரும் அளவிலான யூரேனியத் திடப் பொருளை பயன்படுத்தி சங்கிலித் தொடரான அணு அதிர்வுகளை ஏற்படுத்த முடியும் என்பதை செயல் ரீதியாக காட்டியுள்ளனர்.

இதன் விளைவாக குண்டுகளையும் தயாரிக்க இயலும். இதுபோன்ற ஒரேயொரு குண்டு துறைமுகம் ஒன்றில் வெடிக்குமேயானால் ஒரு முழு துறைமுகத்தை மட்டுமின்றி அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளையும் முற்றிலும் அழிக்கும் ஆற்றல் அதற்கு உண்டு. எனவே தாமதமின்றி அணு ஆயதத் திட்டத்தை நீங்கள் தொடங்க வேண்டும்'' என்று ஐன்ஸ்டீன் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
ஆனால் தமது வாழ்வின் அந்திமக் காலத்தில் பேரழிவை ஏற்படுத்தும் ஆயுதத்தைத் தயாரிக்கத் தான் மேற்கொண்ட முயற்சிகளுக்காக அவர் பெரிதும் வருந்தினார். இது குறித்து லினஸ் பாலிங் என்ற மற்றொரு முக்கிய விஞ்ஞானிக்கு எழுதிய கடிதத்தில் ''அணுகுண்டுகளை தயாரிக்குமாறு அதிபர் ரூஸ்வோல்டிற்கு பரிந்துரை செய்து நான் எழுதிய கடிதம் என் வாழ்வில் நான் செய்த மாபெரும் தவறாகும்'' என்று ஐன்ஸ்டீன் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

ஐன்ஸ்டீன் தனக்கு எழுதிய கடிதத்தை அமெரிக்க அதிபர் ரூஸ்வோல்ட் தனது உதவியாளருடன் ''இது செயல்படுத்தப்பட வேண்டும்'' என்ற குறிப்புடன் அனுப்பினார். இதனைத் தொடர்ந்து ''மேன்ஹாட்டன்'' திட்டம் என்ற பெயரில் அணுகுண்டைத் தயாரிக்கும் முயற்சியில் அமெரிக்க நிர்வாகம் இறங்கியது. விஞ்ஞானிகள், பொறியாளர்கள், தளபதிகள், அரசு அதிகாரிகள் என ஒரு பெரும் வல்லுனர்கள் குழுவாக இணைந்து ஆறு ஆண்டு காலம் ஆய்வில் இறங்கினார்கள். முதலில் ஆமை வேகத்தில் சென்று கொண்டிருந்த ஆய்வுகள், பிறகு அசுர வேகத்தில் வளர்ந்தன.

அணுகுண்டு தயாரிக்கும் இந்த ஆய்விற்காக அமெரிக்கா 200 கோடி டாலர்களை செலவு செய்தது. அதிக எண்ணிக்கையில் சிறப்பு ஆய்வுக்கூடங்கள் இதற்காக உருவாக்கப்பட்டன. அமெரிகாவில் 19 மாகாணங்களிலும், கனடாவிலும் 37 ஆய்வு மையங்கள் நிர்மாணிக்கப்பட்டன. ஆனால் ஒரு சிறிய வட்டத்தைத் தவிர அதற்கு வெளியில் உள்ள எவருக்கும் இது பற்றிய விபரம் தெரியாமல் ரகசியமாக இந்த நாசகரப் பணிகள் நடைபெற்று வந்தன.

இப்படியாக அணுகுண்டு தயாரிப்புப் பணி தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. 1945 ஆகஸ்ட் 6ம் நாள் ஈனோலாகே என்றழைக்கப்பட்ட அமெரிக்க விமானம் உலக வரலாற்றில் முதன் முறையாக ஜப்பானில் உள்ள ஹிரோஷிமா நகரில் அணுகுண்டை வீசியது. இதில் 1,40,000க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். 1945 ஆகஸ்ட் 9 அன்று மீண்டும் அமெரிக்கா மற்றொரு ஜப்பானிய நகரமான நாகசாகியில் அணுகுண்டு வீசியது. நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்கை விட்டு விலகி ஒரு மைலுக்கு அப்பால் குண்டு வெடித்தது. இருப்பினும் 75,000 பேர் இதில் கொல்லப்பட்டார்கள்.
அணு சக்தி ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு, மனித இன பேரழிவிற்கு வழிவகுத்த கொடிய வரலாறு இப்படித்தான் தொடங்கியது.

நன்றி: ஒற்றுமை இதழ் ஜுன், 16.2002

(2002ல் இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்குமிடையே போர் மூளும் அபாயம் இருந்தது. அச்சமயத்தில் அணு ஆயுதப்போர் குறித்து சில அடிப்படை தகவல்களை வழங்கியது ஒற்றுமை இதழ்)