Saturday, April 16, 2005

தலைமைக்குக் கட்டுப்படல் நிர்ப்பந்தமா?

திருக்குர்ஆன் 4:59ம் வசனத்தைச் சுட்டிக்காட்டி அந்த வசனத்தில் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ விளங்கிக் கொள்ள முடியாதக் கருத்தை,(நிர்ப்பந்திக்கிறது) தமது கைச் சரக்காகச் சேர்த்து முன் வைத்திருக்கிறார். இது நேசகுமாரின் நுனிப்புல் மேயும் தன்மையைத்தான் வெளிப்படுத்துகிறது.

4:59 வசனத்தை விளங்குவதற்கு முன், திருக்குர்ஆன் வசனங்களை விளங்குவதற்கு, திருக்குர்ஆன் என்ன நிபந்தனை விதிக்கிறது என்பதை விளங்குவோம்.

25:73. இன்னும் அவர்கள் தங்கள் இறைவனுடைய வசனங்களைக் கொண்டு நினைவூட்டப்பட்டால் செவிடர்களையும், குருடர்களையும் போல் அவற்றின் மீது விழமாட்டார்கள். (சிந்தனையுடன் செவி சாய்ப்பார்கள்.)

அல்லாஹ்வின் வசனங்கள் என்றாலும் அதை செவிட்டுத்தனமாகவும், குருட்டுத்தனமாகவும் நம்பாமல் அந்த வசனத்தில் சொல்லப்படும் விஷயங்களை சிந்திக்கச் சொல்கிறது. அறிவைக் கொண்டு, ஆய்வு செய்து இறைவசனத்தில் சொல்லப்படும் நன்மை, தீமைகளை விளங்கி செயல்படவே கட்டளையிடுகிறது. இன்னும் பிரபல்யமான ஒரு நபிமொழியையும் நாம் தெரிந்து கொள்வோம்.

''ஒருவர் தாம் கேள்விப்பட்டதையெல்லாம் (பிறருக்கு) அறிவிப்பதே அவர் பொய்யர் என்பதற்குப் போதுமானதாகும்'' நபிமொழி.

ஒருவர் கேள்விப்படும் செய்தி, தகவல் இது உண்மையாகவும் இருக்கலாம் பொய்யாகவும் இருக்கலாம். இதைப்பரிசீலிக்காமல் தமது காதில் விழும் செய்திகள் அனைத்தையும் மற்றவருக்குச் சொல்வது பொய் பரப்புவதற்கு துணை போவதாகவே இருக்கும். ஆகவே உண்மையா, பொய்யா என்பதை நன்கு பரிசீலித்தப் பின்னரே தாம் கேள்விப்பட்ட தகவலை ஒருவர் அடுத்தவரிடம் தெரிவிக்க வேண்டும். இல்லையேல் அவரும் பொய்யராகவேக் கருதப்படுவார். இதை மனதில் பதித்துக் கொண்டு மேலே செல்வோம்.

//*இவற்றிற்கு மேலும் சில நிபந்தனைகளும் பல இடங்களில் உண்டு. ஆவிகள்(ஜின்), அமானுஷ்ய சக்திகள், வானவர்கள்(ஜிப்ரில்,ஜிப்ரியீல் என்றழைக்கப் படும் காப்ரியேல் போன்றவர்கள்), ஜிப்ரிலின் மகத்தான செயல்பாடுகள் என ஒரு மாய மந்திர உலகை கண்முன் நிறுத்தி அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமல்லாது அல்லாஹ்வின் தூதருக்கும், இஸ்லாமிய தலைமைக்கு அடிபணிந்து நடப்பதற்கும் நிர்ப்பந்திப்பது(பார்க்க திருக்குரான் வசனம் 4:59) என பல விதங்களில், பல இஸ்லாமிய சமூகங்களில் வேறு வேறு விதமான அரசியல் இஸ்லாம்கள் பின்பற்றப் படுகின்றன, முன்வைக்கப் படுகின்றன.*//

நேசகுமார் பயம் என்ற முகமூடியைப் போட்டுக் கொண்டு திருக்குர்ஆன் வசனங்களுக்கு மனம் போன போக்கில் பொய்யான விளக்கங்களை தைரியமாக முன் வைக்கிறார். இது பொய்யர்களாலேயே சாத்தியம் என்பதை ''கேள்விப்படுவதையெல்லாம் தீர விசாரிக்காமல் பிறருக்கு அறிவிப்பதே பொய்யர் என்பதற்கு போதுமானதாகும்'' நபிமொழியும் உறுதி செய்கிறது.

அல்லாஹ்வுக்கும், அவன் தூதருக்கும் கட்டுப்படுவதுஅல்லாஹ்வுக்கும், அவன் தூதருக்கும் கட்டுப்படுவது பற்றி 3:32, 3:132, 4:13, 4:69, 4:80, 5:92 இன்னும் பல வசனங்கள் வலியுறுத்துகிறது. அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுவதும், அல்லாஹ்விடமிருந்து செய்திகளைப் பெற்று மக்களுக்கு போதித்த அல்லாஹ்வின் தூதருக்கும் கட்டுப்பட வேண்டும் என்பதும் அல்லாஹ்வின் போதனைகள். இறைத்தூதர்கள் மூலமாகவே இறைவன் மக்களுக்கு நல்வழிகளைப் போதிக்கிறான். தூதருக்குக் கட்டுப்படுதல் என்பது ஒரு மனிதருக்குக் கட்டப்படுவது போன்றதல்ல, எவரும் பெற முடியாத இறைத்தூதுவத்திற்குக் கட்டுப்படுவதாகும்.

தூதருக்குக் கட்டுப்படாமல், அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுவது ஒரு போதும் சாத்தியமில்லை. ஏனெனில் எவரும் அல்லாஹ்விடமிருந்து நேரடியாகச் செய்தியைப் பெற்று நம்பிக்கைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இறைத்தூதர் வழியாகவே இறைவனை நம்புகிறார்கள். தூதருக்குக் கட்டுப்படாமல் நிராகரித்துவிட்டு, அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுவேன் என்று ஒருவன் சொன்னால் அவன் இறைநம்பிக்கையை விட்டு வெளியேறியவனாவான். இதனால் சில அரை வேக்காடுகள் சொல்வது போல் ''அல்லாஹ்வைவிட தூதருக்கு வழிபடுகிறோம்'' என்பது பொருளல்ல.

4:80. எவர் (அல்லாஹ்வின்) தூதருக்குக் கீழ்படிகிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்படிகிறார்.

இறைத்தூதருக்குக் கட்டுப்படுவதை, தனக்குக் கட்டுப்படுவதாக அல்லாஹ் கூறிகிறான். சற்று நிதனாமாக சிந்தித்தால் செயல் ரீதியாக, இறைத்தூதருக்குக் கட்டுப்படாமல் அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுவது என்பது அறிவுக்குப் பொருத்தமில்லாதது என்பதை விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

4:59ம் வசனத்தைப் பற்றிப் பார்ப்போம்.
4:59. நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்படியுங்கள், இன்னும் (அல்லாஹ்வின்) தூதருக்கும், உங்களில் (நேர்மையாக) அதிகாரம் வகிப்பவர்களுக்கும் கீழ்படியுங்கள். உங்களில் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தில் பிணக்கு ஏற்படுமானால் - மெய்யாகவே நீங்கள் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புபவர்களாக இருப்பின் - அதை அல்லாஹ்விடமும் (அவன்) தூதரிடமும் ஒப்படைத்துவிடுங்கள் - இதுதான் (உங்களுக்கு) மிகவும் சிறப்பான, அழகான முடிவாக இருக்கும்.

திருக்குர்ஆனில் பல வசனங்கள் அல்லாஹ்வுக்கும், அல்லாஹ்வின் தூதருக்கும் கட்டுப்படுங்கள் என்றுரைக்கிறது. 4:59வது வசனத்தில் அல்லாஹ்வுக்கும் அவன் தூதருக்கும் கட்டுப்படுங்கள் என்பதோடு, ''உங்களின் தலைவருக்கும் கட்டுப்படுங்கள்'' என்று கூறுகிறது. இவ்வசனத்தை நடுநிலையோடு சிந்தித்தால் அல்லாஹ்வுக்கும், அவன் தூதருக்கும் கட்டுப்படுங்கள் என்பதையே இறுதி முடிவாகச் சொல்கிறது. எப்படி?

தலைமைக்குக் கட்டுப்படுதல்.
தலைவருக்குக் கட்டுப்படுதல் என்றால் தலைவர் என்ன சொன்னாலும் அதற்குக் கட்டப்பட வேண்டும் என்பது பொருளல்ல. ஆன்மீகத் தலைவர்கள், அரசியல் தலைவர்கள், மற்றும் சாதியினத் தலைவர்களும் எது சொன்னாலும் அதில் அடங்கியுள்ள தீமைகளைப் பரிசீலிக்காமல் அதை அப்படியேக் கண்மூடி பின்பற்றும் பக்தர்கள் போல - தொண்டர்கள் போல் செயல்பட இஸ்லாம் சொல்லவில்லை. தலைமைக்குக் கட்டுப்படுவது பற்றியும் இஸ்லாம் அளவுகோல் விதித்திருக்கிறது அதைப் பார்ப்போம்.

''பாவத்தைக்கொண்டு ஏவப்படாதவரைத் தமது விருப்பிலும், வெறுப்பிலும் தலைமைக்கு செவிமடுத்துக் கீழ்படிய வேண்டும். பாவத்தைக்கொண்டு ஏவப்பட்டால் செவிமடுக்கவோ, கீழ்படியவோ கூடாது'' (நபிமொழி)

தலைமைக்குக் கட்டுப்படும் அளவுகோலாக பல நபிமொழிகள் இருந்தாலும், அறிவுடையோர் விளங்கிக்கொள்ள இந்தவொரு நபிமொழியே போதும். தலைவர்களுக்குக் கட்டப்படும் போது தீமையான செயல்களின் ஏவல்கள் இருப்பதாக சந்தேகப்பட்டால் - இதில் கருத்து வேறுபாடு உருவானால் திருக்குர்னிலிருந்தும், நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிமுறைகளிலிருந்தும் ஆதாரங்கள் உள்ளதா? என்பதை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். ஆதாரம் இருந்தால் மட்டுமே பின்பற்ற வேண்டும். ஆதாரம் இல்லையென்றால், திருக்குர்ஆன் நபிவழிக்கு மாற்றமாக தலைவர்கள் கட்டளையிட்டிந்தால் அதற்குக் கட்டுப்படத் தேவையில்லை.

4:59. உங்களில் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தில் பிணக்கு ஏற்படுமானால் - மெய்யாகவே நீங்கள் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புபவர்களாக இருப்பின் - அதை அல்லாஹ்விடமும் (அவன்) தூதரிடமும் ஒப்படைத்துவிடுங்கள் - இதுதான் (உங்களுக்கு) மிகவும் சிறப்பான, அழகான முடிவாக இருக்கும்.

சமுதாயத்தில் கருத்து வேறுபாடு உருவானால் ''அதை அல்லாஹ்விடமும், அல்லாஹ்வின் தூதரிடமும் ஒப்படைத்து விடுங்கள்'' என்று கருத்து வேறுபாட்டிற்கு திருக்குர்ஆனிலிருந்தும், ஹதீஸிலிருந்தும் தீர்வு காணச் சொல்வதோடு, இதுதான் சிறப்பான, அழகான தீர்வாக இருக்கும் என்றும் 4:59ம் வசனத்தின் இறுதிப்பகுதி எடுத்தியம்புகிறது.

தலைவரைக் கண்மூடிப் பின்பற்றினால்.
தலைவரின் கட்டளைப்படி, மலையிலேறி விறகு சுமந்து வந்து, தரையில் குழி தோண்டி விறகை குழியில் போட்டு தீயை மூட்டி எரிகின்ற தீயில் குதியுங்கள் என்று தலைவர் சொல்ல அதில் குதிப்பவர்கள் அந்தத் தீயிலிருந்து வெளியேறவே முடியாது - அதாவது நரகவாசிகள் என்று இஸ்லாம் கூறுகிறது. கண்மூடிப் பின்பற்றுபவர்களின் கதி இதுதான். இன்னும், அல்லாஹ்வுக்கும், அவன் தூதருக்கும் கட்டுப்படாமல், தலைவருக்கும் பெரியவர்களுக்கும் கட்டுப்பட்டவர்களின் நிலை என்ன? என்பதையும் இவ்விரு வசனங்களிலிருந்தும் விளங்கலாம்.

33:66. நெருப்பில் அவர்களுடைய முகங்கள் புரட்டப்படும் அந்நாளில் ''ஆ கை சேதமே! அல்லாஹ்வுக்கு நாங்கள் வழிப்பட்டிருக்க வேண்டுமே, இத்தூதருக்கும் நாங்கள் வழிப்பட்டிருக்க வேண்டுமே!'' என்று கூறுவார்கள்.

33:67. ''எங்கள் இறைவா! நிச்சயமாக நாங்கள் எங்கள் தலைவர்களுக்கும் எங்கள் பெரியவர்களுக்கும் வழிப்பட்டோம்; அவர்கள் எங்களை வழி கெடுத்துவிட்டார்கள்'' என்றும் அவர்கள் கூறுவார்கள்.

தலைவர்களைக் கண்மூடிப் பின்பற்றி நரகத்தைச் சென்றடைந்தவர்களின் அவலமே 33:66,67 வசனங்களில் எடுத்துச் சொல்லப்படுகிறது. இதற்கு முரணாக 4:59வது வசனத்தை விளங்கி, ''இஸ்லாமிய தலைமைக்கும் அடிபணிந்து நடப்பதற்கு நிர்ப்பந்திருக்கிறது'' என இஸ்லாம் கூறாததை - தமது சுய விளக்கத்தை அவதூறாக வைத்திருக்கிறார் என்பதை புரிந்து கொள்ளலாம்.

நற்சிந்தனையாளர்களுக்கோர் இறைவசனம்.
5:2. நன்மையிலும், பயபக்தியிலும் நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்து கொள்ளுங்கள். பாவத்திலும் பகைமையிலும் நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்து கொள்ள வேண்டாம்.

Saturday, April 09, 2005

கற்காலம் ஓர் விளக்கம் -1

கற்காலம் கட்டுரை பற்றி, கற்காலம் சொல்லும் கருத்து(!?) என்ற பதிவில் சில முரண்பாடுகளை சுட்டிக் காட்டியிருந்தோம். இந்த பதிவில், அக்கட்டுரையில் ''திருக்குர்ஆனின் ஆதாரங்கள்'' என்று குர்ஆன் வசனங்களுக்குத் தவறானக் கருத்தையே விளக்கப்பட்டிருக்கிறது. 24:5 இறைவசனத்தில் ''திருந்தி மன்னிப்பு கேட்பவர்களை மன்னிக்க வேண்டும்'' என்ற வாசகத்தை ''விபச்சாரம் செய்தவர்கள் திருந்தினால் மன்னிக்க வேண்டும்'' எனப் பொருத்தியிருப்பது தவறான விளக்கம் என்பது பற்றி பார்ப்போம்.

பெண்களின் கற்புக்கும், ஒழுக்கத்திற்கும் எதிரான வதந்திகளை ''அப்படித்தான் இருக்கும்'' என்றும் ''எனக்கு அப்பவேத் தெரியும்'' என்றும் மக்கள் சர்வ சாதாரணமாக நம்பி விடுகின்றனர். பெண்களுடன் ஆண்களை தொடர்புபடுத்தும் செய்திகளை ஆர்வத்துடன் கேட்கவும், அதை நம்பவும், பிறருக்கு பரப்புவதில் இன்னும் கூடுதலான அக்கறையும் எடுத்துக்கொள்வார்கள்.

பெண்கள் பற்றிய கிசுகிசு என்றால் செய்தி ஊடகங்கள், பரப்பாகச் செய்திகளை வெளியிடுகின்றன. இதனால் பாதிக்கப்படுவது பெண்களே என்பதில் எவருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. மனிதர்களிடையே, வாய்களால் கூறித்திரியும் அவதூறுச் செய்திகளை சாதாரணமாக நாம் எண்ணினாலும், இறைவனிடத்தில் மிகப்பெரிய பாவமாகும் என்பதை திருக்குர்ஆன் சுட்டிக் காட்டுகிறது.

24:15. இப்பழியை (ஒருவரிடமிருந்து ஒருவராக) உங்கள் நாவுகளால் எடுத்து(ச் சொல்லி)க் கொண்டு, உங்களுக்குத் (திட்டமாக) அறிவில்லாத ஒன்றைப் பற்றி உங்கள் வாய்களால் கூறித் திரிகின்றீர்கள், இன்னும் இதை நீங்கள் இலேசானதாகவும் எண்ணி விட்டீர்கள். ஆனால் அது அல்லாஹ்விடத்தில் மிகப்பெரிய (பாவமான)தாக இருக்கும்.

பெண்களின் மீது அவதூறு கூறி, பெண்களின் கற்பொழுக்கத்திற்கு மாசு கற்பிக்கும் எவரும் தங்களின் வாதத்திற்கு வலு சேர்க்க நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு நிரூபிக்க வேண்டும், நான்கு சாட்சிகள் இல்லாமல் பெண்களின் ஒழுக்கத்திற்கெதிராக குற்றம் சுமத்தினால், அது அவர்களைப் பொறுத்தவரை உண்மையாக இருந்தாலும் அவதூறு சுமத்திய குற்றத்திற்காக அவர்களுக்கு எண்பது சவுக்கடிகள் தண்டனையாக வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் இஸ்லாம் கூறுகிறது.

24:4. எவர்கள் கற்புள்ள பெண்கள் மீது அவதூறு கூறி (அதை நிரூபிக்க) நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வரவில்லையோ, அவர்களை நீங்கள் எண்பது கசையடி அடியுங்கள், பின்னர் அவர்களது சாட்சியத்தை எக்காலத்திலும் ஏற்றுக் கொள்ளாதீர்கள் - நிச்சயமாக அவர்கள்தான் தீயவர்கள்.

24:5. எனினும் (இவர்களில்) எவர் இதற்குப் பின்னர் தவ்பா செய்து கொண்டு (தங்களைத்) திருத்திக் கொள்கிறார்களோ - நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், கிருபை செய்பவனாகவும் இருக்கின்றான்.

இவ்விரு வசனங்களும் தொடர்ச்சியானக் கருத்துக்களையே முன் வைக்கிறது. ''அவர்களின் சாட்சியத்தை எக்காலத்திலும் ஏற்றுக் கொள்ளாதீர்கள், அவர்கள்தான் தீயவர்கள்'' (24:4) என்று சொல்லிவிட்டு, அடுத்த வசனத்தில் ''இதன் பின்னர் மன்னிப்புக் கேட்டு திருந்திக் கொண்டோரைத் தவிர'' என 24:5 வசனம் விளக்குகிறது.

அதாவது, ஒழுக்கமுள்ள பெண்கள் மீது அவதூறு சுமத்தி, நான்கு சாட்சிகள் கொண்டு வராதவர்களை தண்டியுங்கள். ''அவர்கள் தீயவர்கள்'' (24:4) ''அவர்கள் தாம் அல்லாஹ்விடம் பொய்யர்கள்'' (24:13) எனவே ''அவர்களின் சாட்சியத்தை எக்காலத்திலும் ஏற்றுக் கொள்ளாதீர்கள்'' (24:4) என்று பொய்யர்களின் சாட்சியத்தை இனி எந்த சந்தர்ப்பத்திலும், எந்த விஷயத்திலும் ஏற்காமல், அவர்களைப் புறக்கணிக்கச் சொல்கிறது. அவதூறு கூறுவதிலிருந்து மீண்டு, ''மன்னிப்புக் கேட்டு திருந்திக் கொண்டோரைத் தவிர, அல்லாஹ் மன்னிப்பவன், நிகரற்ற அன்புடையவன்.'' என்ற (24:5) வசனம் அவதூறு கூறுபவர்கள் திருந்தினால் மன்னிப்பதையே குறிக்கின்றது என்பது தெளிவு.

24:9ம் வசனத்திற்கும் தவறான பொருளே!

பெண்கள் மீது அவர்களின் ஓழுக்கம் பற்றி அவதூறு கூறி குற்றம் சுமத்துபவர், அதை நிரூபிக்க நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வரவேண்டும் என்ற 24:4,13 ஆகிய வசனங்கள் தெளிவுபடுத்துகிறது, இது எல்லோருக்கும் பொதுவான சட்டமாக இருந்தாலும், கணவன், மனைவி மீது அவளின் ஒழுக்கத்தைப் பற்றி குற்றம் சுமத்தினால், குற்றத்தை நிரூபிக்க கணவன் நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பது பொதுவான சட்டத்திலிருந்து விதிவிலக்குப் பெறுகிறது.

தாகாத முறையில் அன்னிய ஆணுடன் தன் மனைவியை நேரில் பார்த்த கணவன், இதற்காக நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வர வேண்டும், நான்கு சாட்சிகள் இல்லையெனில் எண்பது சவுக்கடியைத் தண்டனையாகப் பெற்றுக் கொண்டு மீண்டும் தன் மனைவியுடனேயே வாழ வேண்டும் என்பது அர்த்தமற்றதாகவே இருக்கும் என்பதாலேயே கணவன் தன் மனைவியின் ஒழுக்கம் பற்றி குற்றம் சுமத்தினால் இதற்கு பரிகாரம் என்ன என்பதை 24:6,7,8,9 ஆகிய வசனங்களில் தனி சட்டமாக முன் வைக்கப்படுகிறது.

24:6. எவர்கள் தம் மனைவிமார்களை அவதூறு கூறி (அதை நிரூபிக்கத்) தங்களையன்றி அவர்களிடம் வேறு சாட்சிகள் இல்லாமலிருந்தால் அவன் நிச்சயமாக தாம் உண்மையே கூறுவதாக அல்லாஹ்வின்மீது நான்கு முறை சத்தியம் செய்து கூறி,

24:7. ஐந்தாவது முறை ''(இதில்) தான் பொய் சொல்வதாக இருந்தால் நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுடைய சாபம் தன்மீது உண்டாகட்டும்" என்றும் (அவன் கூற வேண்டும்).

24:8. இன்னும் (அவனுடைய மனைவி குற்றத்தை மறுத்து) தன் மீதுள்ள தண்டனையை விலக்க ''நிச்சயமாக அவன் பொய்யர்களில் நின்றுமுள்ளவன்'' என்று அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்து நான்கு முறை கூறி,

24:9. ஐந்தாவது முறை, ''அவன் உண்மையாளர்களிலுள்ளவனானால் நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுடைய கோபம் தன்மீது உண்டாவதாக என்றும் (அவள் கூற வேண்டும்).

கணவன், மனைவி மீது அவதூறு கூறி சாட்சிகள் இல்லாமலிருந்தால், அவர்கள் இருவரும் ''சாப அழைப்புப் பிரமாணம்'' ('லிஆன்') செய்து பிரிந்து விட வேண்டும் என்று இறைவசனங்களும், (பார்க்க தமிழ் புகாரி, ஹதீஸ் எண், 4747) நபிமொழியும் தெளிவுபடுத்துகிறது. கணவன், மனைவியரிடையே சாப அழைப்புப் பிரமாணம் செய்து பிரியச் சொல்லும் 24:9ம் வசனத்தை, பொதுவான பாலியல் குற்றத்திற்கான சட்டமாகத் தவறாக விளங்கி முரண்பட்டு அதே கண்ணோட்டத்துடன்'

//*ஈரானிய, நைஜீரிய, பாகிஸ்தானிய, சவூதி அரேபிய நீதிமன்றங்களின் கண்ணில் இந்த வசனங்கள் படவில்லையா?*//

இஸ்லாமிய நீதி மன்றங்களைத் தவறாகச் சாடியிருப்பது ''அபாண்டமான அவதூறு'' என்பதை சகோதரர் நாகூர் ரூமி அவர்கள் உணர வேண்டும்.

மீண்டும் சந்திப்போம்.

Tuesday, March 29, 2005

திசை திருப்பும் உள் நோக்கம்.

ஒட்டு மொத்த உலக முஸ்லிம்களையும் முட்டளாக்கும் முயற்சியில், அவதூறுகளை சுமந்து களமிறங்கிய நேசகுமார் ''தனியொருவனாக பதிலளிப்பதின் சங்கடங்கள்'' என்று இப்போது புலம்புகிறார். மந்தையில் அமர்களமாய் புகுந்த தனி நரியைப்போல, இஸ்லாத்தின் மீது அவதூறுச் சேற்றை வாரியிறைக்க தமிழ்மணம் வலைப்பதிவில் 3.12.2004ல் ''நபிகள் நாயகத்தின் வாழ்வு'' என்று தொடங்கி.. நேசகுமார் தனி நபராகத்தான் வலிய களமிறங்கினார்.

நொங்கு தின்ன ஆசைப்பட்டவன், நோண்டித்தின்ன சங்கடப்பட்டானாம்.
இஸ்லாத்தின் மீது பெய்யானக் குற்றங்களை அடுக்கடுக்காய் சுமத்துவதில் நேசகுமார் தன்னையொரு தன்னிகரற்ற அறிவாளி(?)யாகத்தான் அடையாளம் காட்டிக் கொண்டார். 3.12.2004ன் முதல் பதிவிலேயே பல குற்றச்சாட்டுக்களை பதிந்திருக்கிறார். அதைத் தொடர்ந்த பதிவுகளிலும், இஸ்லாத்தைப் பற்றி அவர் எழுதியவற்றில்தான் முஸ்லிம் சகோதரர்கள் குறுக்கு விசாரணை செய்திருக்கிறார்கள். அதற்கு விளக்கம் தர முன் வராமல் ''தனியொருவனாக பதிலளிப்பதின் சங்கடங்கள்'' என்று தனது பன்முகத்தன்மையைக் காட்டுகிறார்.

இது தனியொருவராகக் களமிறங்குவதற்கு முன் யோசித்திருக்க வேண்டிய விஷயம். அல்லது ஒவ்வொரு வாதமாக வைத்து விவாதித்திருக்க வேண்டும். (நான் பதிலளிக்க மாட்டேன் என்று சொல்லவில்லை என்று அவர் சொன்னாலும் பின் ஏன் இரட்டை வேஷம்?)

கால அவகாசமெடுத்து பதிலளிப்பதன் உறுதித்தன்மை, வசதிகள்
காலம் தாழ்த்துவது தடம் புரண்ட கருத்துத் திசை மாற்றத்திற்கும் உதவியாக இருக்கும் என்பதையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.

இஸ்லாத்தின் எதிர்ப்பு.
இஸ்லாத்தின் பன்முகத்தன்மையைப் பற்றி நான் எழுதியபோது அதை இஸ்லாமிய எதிர்ப்பு எனத் தவறாகக் கருதிய முஸ்லிம் அன்பர்கள்,..
நேசகுமார் இதுவரை இஸ்லாத்தை வன்மையாக எதிர்க்கும் தீவிரவாதியாகவே தன்னை அடையாளம் காட்டியிருக்கிறார். எதிரியை எதிரி என்று சொல்லாமல் பூசி மொழுகச் சொல்கிறாரா?

இவையனைத்தும் இஸ்லாத்திற்கு எதிராக எழுதப் படுபவை அல்ல. இஸ்லாத்தில் மாற்றம் வேண்டும் என்றுதான் நான் கோருகிறேனே தவிர, இஸ்லாமே இல்லாமல் போகவேண்டும் என வேண்டவில்லை, விரும்பவும் இல்லை.
வென்னீரில் வாய் வைத்த பூனை, தண்ணீரைக் கண்டாலும் அலறும். என்பது போல் நேசகுமார் ஏதோ ஒரு அதிர்ச்சியில் பாதித்திருக்கிறார் என்றே கருத வேண்டியுள்ளது. முஸ்லிம்களெல்லாம் ஒன்று சேர்ந்தாலும் இஸ்லாத்தில் ஒன்றை சேர்க்கவோ, நீக்கவோ முடியாதே! இஸ்லாத்தின் இந்த அரிச்சுவடியை விளங்காமலேயே இஸ்லாத்தில் மாற்றம் வேண்டும் என விமர்சிப்பது நேசகுமாரின் அறியாமையை வெளிப்படுத்துகிறது.

சில முஸ்லிம்களின் குறையை இஸ்லாத்தின் குறைபாடாக முன்னெடுத்துச் செல்கிறார் என்பதை மட்டும் இங்கே சொல்லிக் கொள்கிறேன்.

சிறு பிள்ளைத்தனம்.
ஆனாலும், நான் மட்டுமே அடிப்படைவாதத்திற்கு எதிராக எழுதிக் கொண்டிருக்கவில்லை. வலைப்பதிவர்களில் இணையத்தில் எழுதுபவர்களில் பலரும் அவர்களது பதிவுகளிலும், குழுமங்களிலும், வலையிதழ்களிலும் பலவித முறைகளில் இஸ்லாமிஸ்ட்டுகளுக்கு எதிரான கருத்துக்களை தத்தம் பாணியில் வெளிப்படுத்தியே வருகின்றனர். ஆனால், எனக்கு மட்டுமே பதிலளிக்க வேண்டும் என அனைத்து இஸ்லாமிய அன்பர்களும் விழைகிறார்களேதவிர, மேலே குறிப்பிட்டுள்ளபடி ஏனையோர் எழுதுவதில் இருக்கும் வாதங்களுக்கு பதிலளிப்பதோ, அல்லது தொடர்ந்து பதிலளிப்பதோ இல்லை.
தனது கருத்தின் மீதான எதிர்கருத்தைச் சந்திக்க முடியாமல், ''அவனும்தான் வேலியைத்தாண்டி என்னோடு சேர்ந்து மாங்காய் பறித்தான், அவனையும் கண்டியுங்கள்'' என்று சொல்லும் சிறுவனின், சிறு பிள்ளைத்தனமாக இருக்கிறது.

ஹாமீத் ஜஃபருக்குத்தான் பதிலளிப்பேன் என்ற சாதிப்பு எதற்கு?
விவாதம் நேரடியானதாக இருக்க வேண்டும் என்பது மிக முக்கியம். அது வரிசைப்படியாகவும் அமைந்திருக்க வேண்டும். இது விவாத விஷயத்தில் தெளிவையேற்படுத்திட உதவியாக இருக்கும். சுற்றி வளைத்தல் என்பது விவாத மையக் கருத்தை விட்டு விலகச் செய்து - திசை திருப்பவே உதவும் என்பதில் என்னிடம் மாற்றுக் கருத்தில்லை.

டிசம்பர் 3.2004ல் நேசகுமார் முதல் வலைப்பதிந்து பல பதிவுகளுக்குப்பிறகே ''கயமை வேண்டாம்'' என்று 23.12.2004ல்(திண்ணையில்) ஹாமீத் ஜாஃபர் எழுதுகிறார். (நேசகுமார் இதை 7.1.2005ல் தான் வலைப்பதிவில் அறிமுகப்படுத்துகிறார்) இடைப்பட்ட ஒரு மாத நாட்களில் முஸ்லிம் சகோதரர்கள் வலைப்பதிவில், வைத்த கருத்துக்களுக்கு முன்னுரிமை வழங்காமல் ஹாமீத் ஜாஃபருக்குத்தான் பதிலளிப்பேன் என்று சுற்றி வளைத்து ஜல்லியடிப்பது திசை திருப்பும் நோக்கமா இல்லையா?

தான் நினைப்பது போலவே பிறர் எழுத வேண்டும்.
தான் நினைப்பது போலவே மற்றவர்கள் எழுத வேண்டும் என்று நினைப்பவரின் புத்தியில் கோளாறு இருக்கும் என்பதை எவரும் மறுக்க முடியாது. நேசகுமாரும் இந்த சுபாவத்தையுடையவர்தான் இதை நான் மிகையாகச் சொல்லவில்லை. அவரே அப்படி எழுதியிருக்கிறார்.

ஹமீது ஜா·பருக்கு உடனடியாக அபூமுஹை எதிர்வினை புரிந்திருக்க வேண்டும்.
என்னே அறிவு!? ஹாமீத் ஜாஃபர் திண்ணையில் எழுதுகிறார். திண்ணைக்கும் நமக்கும் சம்மந்தமில்லை. 7.1.2004ல் நேசகுமாரின் வலைப்பதிவில் ''இஸ்லாம் முன் வைக்கும் இறைவன் - ஹாமீத் ஜாஃபருக்கு சில கேள்விகள்'' என்ற தலைப்பில் ''கயமை வேண்டாம்'' என்ற கட்டுரைக்கு சுட்டி கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.

நான் பின்பற்றும் மதத்தை ஒருவன் குறை சொன்னால், நான் பின்பற்றும் மதம் அந்தக் குறைகளுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது என்பதையே நான் நிரூபிக்க வேண்டும். இதை விடுத்து நீ பின்பற்றும் மதம் யோக்கியமா? என்று நான் திரும்ப அவனைக் கேட்டால், நான் பின்பற்றும் மதம் யோக்கியமானதல்ல என்பதை என்னை அறியாமலேயே ஒப்புக் கொள்கிறேன்.

நேசகுமார் இஸ்லாத்தைப் பற்றி விமர்சித்து விட்டார் என்பதற்காக, நான் என் நண்பர்களின் முதுகிலேறி அவர்கள் பின்பற்றும் மதத்தை விமர்சிப்பதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை!

கயமை வேண்டாம் ஆக்கத்தில் இந்து மதத்தைச் சாடியும் எழுதப்பட்டிருந்தது. இதில் இஸ்லாம் உடன்படவில்லை என்பதாலும், ஹாமீத் ஜஃபருக்கு என்று பெயர் குறிப்பிட்டே நேசகுமாரின் வலைப்பதிவுத் தலைப்பு வைக்கப்பட்டிருந்ததாலும் சம்மந்தப்பட்டவர்களே விவாதிக்கொள்வதுதான் சிறப்பாகும்.

உதாரணமாக ஹமீது ஜா·பரின் இஸ்லாம் பற்றிய கருத்துக்கு நான் எழுதும் பதிலை விட, அதை மறுத்து அபூமுஹை அளித்துள்ள பதில் படிப்பவர்களிடையே அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
ஹாமீத் ஜஃபருக்கு - அதாவது ஒரு முஸ்லிற்கு, முஸ்லிமல்லதோர் பதிலளித்தால் அது இன்னும் கணமாக இருந்திருக்குமே!

பின்னூட்டங்களில் தெரிவியுங்கள்.
நேசகுமார், முன்பு பின்னூட்ட வாசலை அடைத்து, விவாத நாகரீகமற்றவர் என்று தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டார். இப்போது ''பின்னூட்டங்களில் தெரிவியுங்கள்'' என்று ஏலம் விடுகிறார். ஒருமுறை முகத்திலறைந்தாற்போல் சாத்திய கதவை எவரும் மீண்டும் தட்டுவார்களா?

தகுதியற்ற தம்பட்டம்.
நான் இஸ்லாம் பற்றி மட்டுமே எழுதிக் கொண்டிருக்கவில்லை. வரலாறு, சமூகம், சினிமா, இலக்கியம், மொழி, கலை என பல்வேறு விஷயங்களைப் பற்றி - சித்தர்களிலிருந்து விண்கோள் வரை எழுதியிருக்கிறேன், எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். என்னிடம் புத்தகமாய் இவற்றைப்(இஸ்லாம் பற்றியவை) பதிப்பிப்பதற்கு கேட்டு வந்த ஆ·பர்களுக்கும் கூட மாதங்கள் பல ஆகியும், கமிட் செய்யாமல் இருக்கிறேன் - நேரமின்மையால். இந்நிலையில் மூச்சுவிடாமல் இஸ்லாம் பற்றி எழுதுவது, நாளுக்கு நாலு பதிவு செய்வது, சாத்தியமில்லாமல் போகிறது.
எனது இவ்வலைப்பதிவு இதுவரை நாலாயிரத்துக்கும் அதிகமான முறை படிக்கப் பட்டிருக்கிறது (கவுன்ட்டரில் தெரிவது உள்ளே வரும் ஐபி எண்ணிக்கை மட்டுமே. மீண்டும் மீண்டும் படிப்பவைகளைக் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்வதில்லை), இது மட்டுமல்லாது திண்ணையில், மரத்தடியில், பதிவுகளில் என பல்வேறு இடங்களில் பலர் படித்திருக்கின்றனர். பின்னூட்டங்கள் போன்று பதிக்க ஆரம்பித்தேனென்றால், எனது எழுத்துக்கள் தமது மதிப்பை இழந்துவிடும்.
1. வரலாறு, சமூகம், சினிமா, இலக்கியம், மொழி, கலை, சித்தர்களிலிருந்து விண்கோள்வரை எழுதியிருக்கிறேன்.
2. (இஸ்லாம் பற்றியவை) பதிப்பிப்பதற்கு கேட்டு வந்த ஆ·பர்களுக்கும் கூட மாதங்கள் பல ஆகியும், கமிட் செய்யாமல் இருக்கிறேன் -
3. எனது இவ்வலைப்பதிவு இதுவரை நாலாயிரத்துக்கும் அதிகமான முறை படிக்கப் பட்டிருக்கிறது.

தற்புகழ்ச்சி விரும்பியைத் தவிர வேறு எவரிடமிருந்தும் இந்த தம்பட்டம் வெளிப்படாது. இவையெல்லாம் 3.12.2004ல் நேசகுமார் முதல் வலைப்பதிந்து, தொடர்ந்து பதிந்த இஸ்லாத்தின் வரலாற்றுப் புரட்டலுக்கு எந்தளவிற்கு வலுசேர்க்கும்? உண்மைப்படுத்தும்? என்பதை நடுநிலையாளர்கள் புரிந்தால் சரி.

பொதுவாக
நேசகுமார் 23.3.2005 பதிவில் கவ்வைக்குதவாத வாதங்களையே வைத்திருக்கிறார். திண்ணையில் எழுதியது, மரத்தடியில் சூடு பறந்தது, யமுனா ராஜேந்திரனுக்கு மறுமொழியிட்டது, நாகூர் ரூமி வந்தது போனது இன்னும் இது மாதிரியான உளறலெல்லாம் ''இஸ்லாம் ஓர் முழு அறிமுகம்'' என்ற பெயரில் ''நபிகள் நாயகத்தின் வாழ்வோடு'' எப்படி சம்மந்தப்படும்? என்பதை பொறுத்திருந்துதான் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அதுவரை பழைய பாக்கிக்கான கருத்துக்களை வைக்கிறேன்.

விவாதத்திற்கு எடுத்துக்கொண்ட நேசகுமாரின் பதிவு.

http://islaamicinfo.blogspot.com/2005/03/blog-post_23.html

Thursday, March 24, 2005

இது இஸ்லாம், இவர் முஸ்லிம்.

கொள்கைகளால் வேறுபட்டு பல மதங்களாக பிரிந்திருந்தாலும், மனிதயினத் துவக்கம் ஒரு மனிதரிலிருந்தே பல்கிப் பெருகிப் பரவியது என்றே இஸ்லாம் கூறுகிறது.

மனிதர்களே! அவன்தான் உங்களை ஒரே ஒருவரிலிருந்து படைத்தான். (திருக்குர்ஆன், 4:1, 7:189, 39:6)

சாதி, இனம், மொழி, கொள்கையென்று வேறுபட்டு - பிரிந்து கிடந்தாலும் மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரு தந்தை வழித் தோன்றிய, ஒரேகுடும்பத்தினரே என்பதை இஸ்லாம் அழுத்தமாகச் சொல்கிறது.

//" இறைவன் ஒருவனே என்ற இந்த அழுத்தமான தத்துவமானது, இறைவனின் படைப்பான மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களே என்ற சிந்தனைக்கு மனிதனை அழைத்துச் செல்வதாக உள்ளது. எனவே இறைவனின் ஒருமையையும், முஹம்மது அவனது இறைதூதர் என்பதையும் பறைசாற்றும் கலிமா, ஒரு முஸ்லிம் முஸ்லிமாக இருப்பதற்கு அடிப்படையானது. இந்த கலிமாவை மனதால் முற்ற முழுக்க ஒரு முஸ்லிம் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அப்படி ஏற்றுக் கொள்ளாதவர் எப்படி முஸ்லிமாக இருக்க முடியும்?" [பக்கம் 32, இஸ்லாம் ஒர் எளிய அறிமுகம்.] // (பக்கம் 40, இஸ்லாம் ஓர் எளிய அறிமுகம், இரண்டாம் பதிப்பு)

நாகூர் ரூமியின் முதல் பாதி கருத்துக்கள் மிக அருமை. பிற்பகுதியில் ''இந்த கலிமாவை முற்ற முழுக்க ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்'' என்பதை அறிவுரையாக ஏற்றுக் கொள்ளலாம் ஆனால் வலியுறுத்த முடியாது.

லாயிலாஹா இல்லல்லாஹ், முஹம்மதுர் ரஸூலுல்லாஹ் - வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு நாயன் இல்லை என்றும், முஹம்மது அல்லாஹ்வின் அடியாரும், தூதருமாவார் என சாட்சி கூறுகிறேன். என்று சொல்லிவிட்டால் அவர் ஓரிறைக் கொள்கையை ஏற்றுக் கொண்டவராக இஸ்லாத்தில் நுழைந்து முஸ்லிம் ஆகிவிடுகிறார்.

ஓரிறைக் கொள்கையை உளமாற ஏற்றுக்கொண்டாரா? அல்லது உள்ளத்தால் ஓரிறைக் கொள்கையை ஏற்காமல் வேறு காரணத்திற்காக ஓரிறைக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொண்டவர் போல் இஸ்லாத்தில் நுழைந்தாரா? என்று ஆராய்ச்சி செய்யும் அதிகாரத்தை இறைவன் எவருக்கும் வழங்கவில்லை.

''நம்பிக்கை கொண்டோரே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போருக்குச்) சென்றால் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு ஸலாம் கூறியவரிடம் இவ்வுலக வாழ்க்கையின் பொருட்களைப் பறிப்பதற்காக ''நீ நம்பிக்கை கொண்டவன் இல்லை'' என்று கூறிவிடாதீர்கள்''.. (திருக்குர்ஆன், 4:94)

''அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்றும் முஹம்மத் (ஆகிய நான்) அல்லாஹ்வின் தூதர் ஆவேன் என்றும் உறுதிமொழி கூறி, தொழுகையைக் கடைபிடித்து, ஸகாத்தும் வழங்கும்வரை இந்த மக்களுடன் போரிடுமாறு எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு அவர்கள் செய்து விட்டால் -தகுந்த காரணம் இருந்தாலன்றி - என்னிடமிருந்து தம் உயிரையும் உடைமைகளையும் பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். அவர்களது (அந்தரங்கம் குறித்த) விசாரணை அல்லாஹ்வின் பொறுப்பில் உள்ளது.'' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (முஸ்லிம்)

(ஒரு போரில்) ''நானும் அன்சாரிகளில் ஒருவரும் அந்தக் கூட்டத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரிடம் போய்ச் சேர்ந்தோம். அவரை நாங்கள் சுற்றி வளைத்துக் கொண்டபோது அவர் ''லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்'' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று சொல்ல அந்த அன்சாரி (அவரைக் கொல்லாமல்) விலகிக் கொண்டார். நான் என் ஈட்டியால் அவரைக் குத்திக் கொன்று விட்டேன். நாங்கள் (திரும்பி) வந்தபோது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு இந்தச் செய்தி எட்டவே அவர்கள் என்னிடம் 'உஸாமா! அவர் ''லாயிலாஹா இல்லல்லாஹ்'' என்ற (ஏகத்துவ வாக்கியத்தை) மொழிந்த பின்னருமா அவரை நீ கொன்றாய்?'' என்று கேட்டார்கள். ''ஆயுதத்தை அஞ்சித்தான் அவர் இவ்வாறு சொன்னார் அல்லாஹ்வின் தூதரே'' என்று கூறினேன். ''அதை அவர் (உளப்பூர்வமாகச்) சொன்னாரா இல்லையா என்று அறிய அவருடைய இதயத்தை நீ பிளந்து பார்த்தாயா? என்று கடிந்து கேட்டார்கள்''. (புகாரி, முஸ்லிம்)

மேற்கண்ட இறைவசனமும், நபிமொழிகளும் நம்பிக்கை கொண்டவரின் வெளிப்படையைத்தான் அறியச் சொல்கிறது. நம்பிக்கை கொண்டவரின் அந்தரங்க நோக்கத்தை அலசச் சொல்லவில்லை. நம்பிக்கை கொண்டவரின் அந்தரங்கங்களை அல்லாஹ் ஒருவன் மட்டுமே அறிந்து கொள்ள முடியும்.
நம்பிக்கை கொண்டு ஓரிறைக் கொள்கையை மொழிந்து, இஸ்லாத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டு முஸ்லிமாகும் ஒருவர் அறிந்தும், அறியாமலும் இஸ்லாத்திற்கெதிராக செயல்படும் அவரின் செயல்களுக்கு அவரே பொறுப்பாளியாகிறார். என்பதையும் நாம் முன் வைத்த ஆவனங்களிலிருந்து விளங்கலாம்.

எது இஸ்லாம், யார் முஸ்லிம்?
இவையிரண்டுமே விரிவாக விளக்கப்பட வேண்டியவை. சுருக்கமாச் சொன்னால் திருமறைக் குர்ஆனும், திருக்குர்ஆனுக்கு விளக்கமாக வாழ்ந்த இறைத்தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் உண்மையான வழிகாட்டியும் மட்டுமே இஸ்லாம்!

லாயிலாஹா இல்லல்லாஹ், முஹம்மதுர் ரஸூலுல்லாஹ் என்று சாட்சி கூறி இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டவர் முஸ்லிம்.

''அவன்தான் இதற்கு முன்னர் உங்களுக்கு முஸ்லிம் என்று பெயரிட்டான். இ(வ்வேதத்)திலும் (அவ்வாறே கூறப் பெற்றுள்ளது)'' (திருக்குர்ஆன், 22:78)

//இத்தெளிவை ஏற்படுத்திக் கொண்ட பின்னர், ஹமீது ஜா·பருக்கு என் தரப்பு பதில்களையும், ஏனைய கேள்விகளையும் முன்வைக்கிறேன்.//

மேலும் விளக்கம் தேவையெனில் எழுதவும். போதுமெனில் ஹாமீத் ஜாஃபருக்கு, நேசகுமார் தமது தரப்பு பதில்களையும், கேள்விகளையும் முன்வைக்கலாம்.

அதற்கு முன் இஸ்லாம் முன்வைக்கும் இறைவன் - ஹமீது ஜாஃபருக்கு சில கேள்விகள் என்ற 7.1.05ல் வலைப்பதிவு செய்த திண்ணைக் கட்டுரையைக் காணவில்லை அதை மீண்டும் நேசகுமார் பதிவு செய்து கொள்ளவும்
http://www.thinnai.com/le01060519.html

Thursday, March 17, 2005

நேசகுமாரும், ஹமீத் ஜாஃபரும்.

ஒருவரின் கருத்தை மறுக்கவில்லை என்பதால், அக்கருத்தில் முழு உடன்பாடு உண்டு என்பது அர்த்தமல்ல. சகோதரர் ஹமீத் ஜாஃபர், சகோதரர் நேசகுமாருக்கு எழுதியது, அதற்கான எதிர் கருத்தை நேசகுமார், ஹமீத் ஜாஃபருக்கு எழுதியது. இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

என்பதாலும், மேலும் இஸ்லாத்தைப் பற்றி ஹமீத் ஜாஃபர் தமது சார்பாக முன் வைத்தக் கருத்தை சகோதரர் நேசகுமார் விமர்சித்தபோது, அதற்கான தக்க பதிலை அளிப்பது மீண்டும் ஹமீத் ஜாஃபருக்கே கடமையாகிறது. எனவே ஹமீத் ஜாஃபரின் மற்றக் கருத்துக்களுக்கு அவரே விளக்கமளிக்கட்டும்.

திருக்குர்ஆன் 2:62 வசனத்தின் பொருள் என்ன? என்பதை மட்டும் நாம் விளக்குவோம்.

2:62. ஈமான் கொண்டவர்களாயினும், யூதர்களாயினும், கிறிஸ்தவர்களாயினும், ஸாபியீன்களாயினும் நிச்சயமாக எவர் அல்லாஹ்வின் மீதும், இறுதி நாள் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டு ஸாலிஹான (நல்ல) அமல்கள் செய்கிறார்களோ அவர்களின் (நற்) கூலி நிச்சயமாக அவர்களுடைய இறைவனிடம் இருக்கிறது, மேலும், அவர்களுக்கு யாதொரு பயமும் இல்லை, அவர்கள் துக்கப்படவும் மாட்டார்கள்.

இந்த வசனத்தின் பொருளை மேலோட்டமாகப் பார்த்தாலே ஒரு விளக்கத்தை புரிந்து கொள்ள முடியும். அதாவது ''யூதர்கள், கிறித்தவர்கள், ஸாபியீன்கள்'' என்று மட்டும் சொல்லவில்லை ஏற்கெனவே ''நம்பிக்கை'' கொண்டவர்களையும் சேர்த்தேச் சொல்கிறது.

ஈமான் கொண்டவர்கள், யூதர்கள், கிறித்தவர்கள், ஸாபியீன்கள் இப்படி நீங்கள் எந்த மதத்தை - எந்தப்பிரிவைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் நிச்சயமாக அல்லாஹ்வையும், இறுதி நாளையும் ஈமான் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று மீண்டும் நம்பிக்கை கொள்ளச் சொல்கிறது.

இந்நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் நல்லறம் செய்வோருக்கு அவர்களின் கூலி, அவர்களின் இறைவனிடம் உண்டு, அவர்களுக்கு எந்தப் பயமும் இல்லை. கவலைப்படவும் மாட்டார்கள் என்றும் இயம்புகிறது.

அல்லாஹ்வை நம்புவது என்றால் அல்லாஹ் எவ்வாறு ஈமான் கொள்ளச் சொல்கிறானோ, அவ்வாறு நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும். அது பற்றிய சில வசனங்கள்.

அல்லாஹ்வை நம்புதல்.
ஒரே இறைவன், 2:163, 2:133, 5:73, 6:19, 9:31, 12:39, 13:16, 14:52, 16:22, 16:51, 17:42, 18:110, 21:22, 21:108, 22:34, 29:42, 37:4, 38:5, 38:65, 41:6, 43:45, 112:1

பல கடவுள் இருந்தால். 21:22, 23:91, 17:42
அல்லாஹ்வுக்கு மரணமில்லை.2:255, 20:111, 25:58,
அல்லாஹ்வுக்கு தூக்கமில்லை, 2:255.
அல்லாஹ்வுக்கு சோர்வில்லை, 2:255.
அல்லாஹ் மறக்கமாட்டான், 20:52, 19:64,
அல்லாஹ் உண்ண மாட்டான்,6:14, 22:37, 51:57,
அல்லாஹ்வுக்கு நிகரில்லை, 6:163, 17:111, 25:2 112:4
அல்லாஹ்வுக்கு உதவியாளன் இல்லை, 17:111.

அல்லாஹ் வீணாக விளையாடுபவன் இல்லை,3:191, 21:16,17, 44:38, 23:115, 38:27.
அல்லாஹ் தேவையற்றவன், 22:64, 27:40, 31:12,26, 35:15, 39:7, 47:38, 57:24, 64:6, 112:2,
அவனைப்போல எதுவுமில்லை, 42:11, 36:78, 112:4.

மகன் இல்லை, 2:116. 4:171, 10:68, 17:111, 18:4, 19:35,88-93 21:26, 23:91, 25:2, 37:149-153, 39:4, 43:81,

பிள்ளைகள் இல்லை, 6:100, 17:111, 37:52.
மனைவி மக்கள் இல்லை, 6:101, 72:3.
பெற்றோர் பிள்ளை இல்லை, 112:3.

எங்கும் இருக்கின்றானா?, 7:54, 10:3, 13:2, 20:5, 25:59, 32:4, 57:4.
அவ்வாஹ்வின் பெயர்களைச் சிதைக்கக் கூடாது, 7:180.
அல்லாஹ்வின் மீது இட்டுக் கட்டுதல் பெரும் குற்றம், 4:50.

அல்லாஹ்வின் பெயரில் பொய்யை இட்டுக் கட்டுவது மிகப் பெரிய அநியாயம், 6:93.

இறைச் செய்தி வருவதாகக் கூறுவது கடும் குற்றம், 6:93.
அல்லாஹ்வின் பெயரால் பொய் மிகப் பெரிய பாவம், 6:21,
அல்லாஹ்வின் பெயரால் இட்டுக் கட்டுவது பெரும் குற்றம், 7:37.

அல்லாஹ்வுக்கு அழகிய பெயர்கள், 7:180, 17:110.

இவ்வசனங்களும் இன்னும் இதுபோன்றத் திருக்குர்ஆனின் மற்ற வசனங்களும் அல்லாஹ்வை நம்பும் இலக்கணத்தைத் தெளிவுபடுத்துவது மட்டுமில்லாமல் இவையல்லாத அவரவர் மனோ இச்சையின்படி அல்லாஹ்வை நம்புவது உண்மையான இறைநம்பிக்கையாகாது என்பதையும் விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

இறுதி நாள்.
வானம், பூமி சூரியன், விண் கோள்கள், பூமியில் வாழும் மனிதர்கள் மற்றும் உயிரினங்கள், தாவரங்கள் உட்பட அனைத்தும் ஒருநாள் அழிக்கப்படும். அந்நாளில் இறைவன் மட்டுமே நிலைத்திருப்பான்.

யுக முடிவு நாள், இறுதி நாள், ஸூர் ஊதப்படும் நாள் என பல்வேறு சொற்களால் இந்த நாள் குறிப்பிடப்படுகிறது. பின்னர் மனிதர்கள் அனைவரும் மீண்டும் உயிர் கொடுக்கப்பட்டு விசாரிக்கப்படுவர். விசாரணைக்குப்பின் தீர்ப்பு வழங்கப்படவர். நல்லவர்களுக்குப் பேரின்பம் கிடைக்கும், கெட்டவர்களுக்குத் துன்புறுத்தும் பலவிதமான தண்டனைகள் வழங்கப்படும். இவ்வாழ்விற்கு அழிவே இருக்காது.

தீர்ப்பு நாள், மறுமை, மறு உலகம், ஒன்று திரட்டப்படும் நாள், யாராலும் உதவ முடியாத நாள், திரும்பச் செல்லும் நாள், கூலி வழங்கும் நாள், விசாரிக்கப்படும் நாள், பயன்தரும் நாள், உயிர்ப்பிக்கப்படும் நாள், இறைவனைச் சந்திக்கும் நாள், அவ்வுலகம் கைசேதப்படும் நாள், இறைவன் முன் நிற்கும் நாள், தப்பிக்க இயலாத நாள், எழுப்பப்படும் நாள் இன்னும் பல பெயர்களால் இந்த ''மறுமை நாள்'' குறிப்பிடப்படுகிறது.

சந்தேகம் இல்லாத நாள், மகத்தான நாள், அந்நாள், அந்நேரம், வாக்களிக்கப்பட்ட நாள், எந்த சந்தேகமும் இல்லாத நாள் போன்ற சொற்கள் அழிக்கப்படும் நாளுக்கும், உயிர்ப்பிக்கப்படும் நாளுக்கும் பொதுவானதாகும்.
அழிக்கப்படும் நாள், மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படும் நாள் ஆகிய இரு நாட்களும் எப்போது ஏற்படும் என்பதை இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உள்ளிட்ட எந்த மனிதரும் ஏன் வானவர்களும் கூட அறியமாட்டார்கள். அந்த நாள் எப்போது வரும் என்பது அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே தெரிந்த இரகசியமாகும்.

இவ்வுலகில் மனிதன் நல்லவனாக வாழ இத்தகைய ஒரு நாளை நம்புவது பெரிதும் உதவும்.

எவரும் எவருக்கும் பயனளிக்க முடியாத நாள், 2:48,123. 2:254, 14:31, 26:88, 43:67, 60:3, 70:10, 80:34,35,36.

சில முகங்கள் வெண்மையாகும் நாள். வேறு சில முகங்கள் கருப்பாகும் நாள், 3:106.

உண்மை பயனளிக்கும் நாள், 5:119.
மறைக்க முடியாத நாள், 4:42, 86:9,

இறைவனின் அனுமதியின்றி பேச முடியாத நாள், 11:105, 78:38.

பார்வைகள் நிலைகுத்தி நிற்கும் நாள், 14:42.
பாலுட்டும் தாயை மறக்கடிக்கும் நாள், 22:2.
கர்ப்பிணிப் பெண்ணை பிரசவிக்கச் செய்யும் நாள், 22:2.
போதையுடையோராக மாற்றிவிடும் நாள், 22:2.

இருதயங்கள் தொண்டைகளை அடைத்துக் கொள்ளும் நாள், 40:18.

மலக்குகள் அணிவகுத்து நிற்கும் நாள், 78:38.

இன்னும் இவ்வசனங்களைப் போல ஏராளமான இறைவசனங்கள் மறுமையை எவ்வாறு நம்பச் சொல்கிறதோ அவ்வாறே மறுமையைப் பற்றி ஈமான் கொள்ள வேண்டும். இதற்கு மாற்றமான எவரின் மறுமை நம்பிக்கையும் உண்மையான மறுமை பற்றிய விசுவாசமாக இருக்காது.

அல்லாஹ்வையும், மறுமை நாளையும் அல்லாஹ் எவ்வாறு நம்பிக்கைக் கொள்ளச் சொல்கிறானோ அதை அப்படியே முழுமையாக விசுவாசம் கொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே அவர்களின் நல்லறங்கள் பயனிக்கும்.
அல்லாஹ்வையும், மறுமை நாளையும் அல்லாஹ் கூறிய வகையில் நம்பிக்கைக் கொள்ளாதவர்களுக்கு அவர்களின் நல்லறங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு, பாழாகிவிடும். இதுவே முஸ்லிம்களின் நம்பிக்கை.

கீழ் காணும் கருத்தைப் பற்றி அடுத்த பதிவில்.
இறைவன் ஒருவனே என்ற இந்த அழுத்தமான தத்துவமானது, இறைவனின் படைப்பான மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களே என்ற சிந்தனைக்கு மனிதனை அழைத்துச் செல்வதாக உள்ளது. எனவே இறைவனின் ஒருமையையும், முஹம்மது அவனது இறைதூதர் என்பதையும் பறைசாற்றும் கலிமா, ஒரு முஸ்லிம் முஸ்லிமாக இருப்பதற்கு அடிப்படையானது. இந்த கலிமாவை மனதால் முற்ற முழுக்க ஒரு முஸ்லிம் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அப்படி ஏற்றுக் கொள்ளாதவர் எப்படி முஸ்லிமாக இருக்க முடியும்?" [பக்கம் 32, இஸ்லாம் ஒர் எளிய அறிமுகம்.]